Ustawa o odnawianych źródłach energii z 2015 r. była zmieniana 32 razy. Dotychczas nie zostały jednak zaimplementowane kluczowe wymagania sformułowane w dyrektywach o wewnętrznym rynku energii elektrycznej (tzw. dyrektywa rynkowa) oraz dyrektywie o odnawialnych źródłach energii (tzw. dyrektywa RED II). Termin wdrożenia tych dyrektyw upłynął odpowiednio 31 grudnia 2020 r. i 30 czerwca 2021 r. Opóźnienia legislacyjne nie sprzyjają transformacji energetyki w kierunku zeroemisyjnych OZE, a w szczególności w coraz trudniejszej sytuacji stawiają krajowe ciepłownictwo. 

W lutym 2022 r. Ministerstwo Klimatu i Środowiska (MKiŚ) przedstawiło szeroki, kompleksowy projekt nowelizacji ustawy o OZE, rzetelnie przygotowany, obejmujący obszerne uzasadnienie, ocenę skutków regulacji (OSR) i tzw. tabele zgodności. Jednakże z uwagi na szczególną okoliczność, jaką jest frontalna agresja Rosji na Ukrainę, odniesienie do propozycji przygotowanej przed wszczęciem przez Rosję wojny wymaga uwzględnienia sytuacji, w jakiej obecnie znalazły się gospodarka, energetyka i OZE. Nie tylko w kontekście polityki klimatycznej („Fit for 55”), ale też pod względem szeroko rozumianego bezpieczeństwa (w tym energetycznego) Polski i Europy, do czego odnosi się m.in. plan REPowerEU.

Mechanizmy rozbudowy zeroemisyjnych OZE 

Szczególnego wzmocnienia wymagają zatem mechanizmy rozbudowy zeroemisyjnych OZE, opartych na nielimitowanym, rozproszonym dostępie do zasobów energii pierwotnej z wiatru i słońca, oraz mechanizmy wykorzystania tak pozyskanej energii nie tylko w sektorze elektroenergetycznym, ale także w ciepłownictwie i ogrzewnictwie, a docelowo także w transporcie, uodporniając polski system energetyczny na skutki szantażu paliwowego w wymiarze fizycznym i ekonomicznym. 

Ostatecznym celem przedmiotowej regulacji powinno być zatem nie...