Problem zagospodarowania nawierzchni z boisk wyłożonych tzw. sztuczną trawą, szczególnie wybudowanych w ramach programu „Orlik 2012”, w ostatnich miesiącach zaczyna być coraz częściej obecny w debacie samorządowej. Wielu zarządców tego typu obiektów jest bowiem zmuszonych do wymiany dotychczasowej nawierzchni w związku z kończącym się okresem jej przydatności do wykorzystania. 

W latach 2008-2012 wybudowano w Polsce ponad 2500 obiektów sportowych, tzw. orlików. Celem rządu przy budowie boisk piłkarskich było polepszenie stanu lokalnej, często zaniedbanej, gminnej infrastruktury sportowej poprzez zapewnienie przynajmniej jednego nowoczesnego obiektu w gminie. Większość orlików firmy budowały, minimalizując koszty – z zastosowaniem tańszej i łatwiejszej w utrzymaniu niż trawa naturalna nawierzchni, a więc sztucznej trawy. W ciągu ponad 10 lat funkcjonowania obiektów nawierzchnia orlików uległa degradacji i utraciła swoje właściwości, co zmusiło wielu zarządców tego typu obiektów do całkowitej wymiany sztucznej trawy na nową i zagospodarowania zużytej nawierzchni boiska. 

Częstą praktyką właścicieli boisk – w przypadku, gdy doszło do wymiany sztucznej trawy – było przekazywanie usuniętej nawierzchni do dalszego użytku innym podmiotom, co jednak zazwyczaj odbywa się z naruszeniem obowiązujących przepisów prawa.

W związku z niewielką świadomością na temat zużycia materiałów, z których wytworzona jest nawierzchnia boisk, należy przypomnieć, że likwidowana nawierzchnia boiska stanowi odpad. Co za tym idzie, wymiana powierzchni boiska implikuje konieczność utylizacji powstałych w jej wyniku odpadów, z zastosowaniem wszystkich regulacji wynikających z Ustawy z 14 grudnia 2012 r. o odpadach...