Ustawowe zapisy dotyczące oceny wodnoprawnej budzą niejasności. Niektóre nieścisłości udało się wyeliminować przy okazji nowelizacji ustawy Prawo wodne.

Jedną z form „zgody wodnoprawnej”, wyliczonych w art. 388 ust. 1 Ustawy z 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (DzU z 2017 r. poz. 1566, ze zm.; dalej jako P.w.2017), jest zupełnie nowa w polskim prawodawstwie instytucja prawna w postaci „oceny wodnoprawnej”. Jej ideę omówiono w sierpniowym numerze „Przeglądu Komunalnego”.

Zamknięta lista

Ocena wodnoprawna, według ustawy, ma od strony formalnej postać decyzji administracyjnej (art. 426 P.w.2017), wydawanej wyłącznie na wniosek. Wymagania dotyczące treści wniosku zawarte zostały w art. 427 ust. 1 w postaci zamkniętej listy i obejmują:

charakterystykę planowanych inwestycji lub działań wraz z podstawowymi danymi technicznymi i opisem planowanej technologii robót, mapę sytuacyjno-wysokościową pobraną z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego lub inną mapę uwierzytelnioną przez organ prowadzący ten zasób albo kopie tych map potwierdzone przez wnioskodawcę za ich zgodność z oryginałami z naniesionym schematem planowanych obiektów lub robót, opis wpływu planowanych inwestycji lub działań na możliwość osiągnięcia celów środowiskowych, wskazanych w art. 56, 57, 59 i 61 ustawy.

Prawidłowa i kompletna treść wniosku ma dla procedury wydawania decyzji o ocenie wodnoprawnej podstawowe znaczenie. Zgodnie bowiem z przepisem art. 429, w postępowaniu tym organ ma obowiązek dokonać analizy wpływu...