Składowanie odpadów komunalnych na wysypiskach jeszcze długo będzie w Polsce podstawową metodą ich utylizacji. Ważne jest zatem takie zaprojektowanie i wykonanie składowiska, aby jego eksploatacja nie odsuwała problemu zagrożenia środowiska w czasie, ale by gwarantowała jego uniknięcie. Współczesne wymogi narzucają konieczność budowy i eksploatacji składowiska w sposób ograniczający do minimum emisję zanieczyszczeń. W zorganizowanym składowisku dwie główne bariery izolacyjne to uszczelnienie podstawy i powierzchni wysypiska. Ich budowa różni się ze względu na zadania, które spełniają. Izolacja podstawy i czaszy składowiska Zadaniem uszczelnień podstawy składowiska jest stworzenie nieprzepuszczalnej i stabilnej warstwy uszczelniającej, niedopuszczającej do przenikania w rodzime podłoże zanieczyszczeń ze składowiska, zebranie i odprowadzenie wód infiltrujących przez składowisko i odcieków oraz absorpcja szkodliwych związków chemicznych. Uszczelnienie podstawy ma także tworzyć pod składowiskiem stateczne podłoże o dobrej nośności i odpowiednich właściwościach odkształceniowych. Podstawa składowiska powinna zawierać warstwę filtracyjną (przejściową), zabezpieczającą przed wymywaniem znajdujących się w odcieku drobnych cząstek i kolmatacją warstwy drenażowej, warstwę drenażową (zwykle żwirową z umieszczonymi wewnątrz rurami perforowanymi), gromadzącą i odprowadzającą odcieki z warstwy filtracyjnej, oraz warstwę ochronną, oddzielającą warstwę drenażową od uszczelnienia właściwego i chroniącą uszczelnienie przed uszkodzeniem. Uszczelnienie właściwe może być zbudowane z różnych warstw: od pojedynczych (z naturalnych materiałów mineralnych - iłów) do złożonych (dwa uszczelnienia dwuwarstwowe z geomembrany i...