W gospodarstwach rolnych, specjalizujących się w hodowli i produkcji zwierzęcej, powstaje rocznie ponad 140 mln ton odchodów. Do gleby, wód powierzchniowych i podziemnych przenikają ogromne ilości szkodliwych substancji, ok. 450 tys. ton azotu i 255 tys. ton fosforu. Zanieczyszczenia te stanowią poważne zagrożenie dla środowiska naturalnego w Polsce. Prawidłowo magazynowane odchody zwierzęce stanowią cenny surowiec nawozowy, zaś niewłaściwie przechowywane są odpadem bardzo niebezpiecznym dla środowiska. Wymogi prawne Spośród blisko 2 mln gospodarstw rolnych w Polsce, jedynie 10% posiada urządzenia i zbiorniki przystosowane do przechowywania gnojówki, gnojowicy i obornika. Pozostałe gospodarstwa, zajmujące się produkcją zwierzęcą, mają 5 lat na ich zainstalowanie. Taki wymóg wprowadziła ustawa o nawozach i nawożeniu z lipca 2000 r. Nakłada ona na gospodarstwa specjalizujące się w produkcji zwierzęcej obowiązek wyposażenia ich do 24 października 2008 r. w urządzenia do przechowywania odchodów zwierzęcych. Wynika to z zapisów wprowadzonej do prawa polskiego Dyrektywy azotanowej (91/676/EWG z 12 grudnia 1991 r.) dotyczącej ochrony wód przed zanieczyszczeniami związkami azotu, pochodzącymi ze źródeł rolniczych oraz respektowania ratyfikowanej przez Polskę Konwencji Helsińskiej w sprawie ochrony wód Bałtyku. Po przystąpieniu Polski do Unii Europejskiej pogorszy się sytuacja hodowców, którzy nie zastosują się do tego obowiązku. Brak urządzeń do przechowywania odchodów zwierzęcych uniemożliwi uzyskanie certyfikatów, np. na sprzedaż mleka. Będzie...