Bazując na danych przedstawionych w informacji o „Infrastrukturze komunalnej”, publikowanej przez Główny Urząd Statystyczny, można zaobserwować wyraźny wzrost budowy sieci kanalizacyjnej. O ile sieć wodociągowa jest już bardzo rozpowszechniona i stanowi standard, to zdecydowanie gorzej przedstawiała się sytuacja w zakresie systemów kanalizacji obszaru Polski. Przyspieszenie rozwoju budowy systemów zbiorowego odprowadzania ścieków nastąpiło wraz z dostosowywaniem Polski do przepisów unijnych. Zgodnie z Ramową Dyrektywą Wodną oraz przepisami krajowymi, Polska zobowiązała się zapewnić odpowiedni poziom infrastruktury wodociągowej i kanalizacyjnej.

Dysproporcje w rozwoju infrastruktury

Ponieważ Polska znajduje się w basenie Morza Bałtyckiego, należy szczególnie restrykcyjnie podejść do problemu zbiorowego odprowadzania ścieków i zbiorowego ich oczyszczania. Nieoczyszczone ścieki bytowe stanowią poważne zagrożenie dla środowiska naturalnego. Konieczność jednoczesnego rozwiązania problemów zaopatrzenia ludności w wodę do picia z problemami gospodarki ściekowej wynika z zapisów zawartych w Prawie wodnym. W szczególności sprawa ta dotyczy obszarów wiejskich, gdyż na tych terenach poziom infrastruktury wodociągowej i kanalizacyjnej jest istotnie zróżnicowany.

Brak jednoczesnej budowy systemów wodociągowych i kanalizacyjnych na terenach wiejskich przyczynił się do powstania znacznych dysproporcji pomiędzy zaopatrzeniem w wodę a odprowadzeniem ścieków. Dysproporcje dotyczą także rozwoju w rozbiciu na obszary miejskie i wiejskie.

Analizując dane przedstawione na rysunku 1, można zauważyć wyraźny wzrost długości sieci kanalizacyjnej w wieloleciu 1995-2015. W roku 1995...