W łagodzeniu negatywnych efektów wyspy ciepła ważnym elementem jest wiatr i udział terenów zieleni. Główne masy powietrza napływającego do miasta pochodzą z jego otoczenia, dlatego wokół miasta powinny przeważać obszary zajęte przez lasy oraz łąki.

Miasta funkcjonują w skali, w której oddziaływanie na lokalne warunki klimatyczne jest możliwe. Dlatego najważniejszym zadaniem planowania przestrzennego jest wybór odpowiednich rozwiązań łagodzących negatywne aspekty klimatu lokalnego. Zapewnienie odpowiednich warunków przewietrzania miasta stanowi podstawę kształtowania stosunków klimatycznych i zdrowotnych zabudowy miejskiej. Ważnym elementem wpływającym na warunki anemologiczne (wietrzne) w mieście są także tereny zieleni. Celem opracowania jest wskazanie udziału terenów zieleni w przewietrzaniu miasta i tym samym łagodzeniu efektów miejskiej wyspy ciepła.

Typy cyrkulacji powietrza Cyrkulację powietrza mającą wpływ na wentylację miasta można rozpatrywać w trzech skalach: regionalnej (wiatr regionalny), lokalnej (bryza miejska) i w mikroskali (ruch powietrza w obrębie powierzchni o innym użytkowaniu). W każdej z tych perspektyw jednym z ważnych czynników wpływających na ruch i jakość powietrza są tereny zieleni, choć ich zadania są nieco inne.

Cyrkulacja regionalna Zabudowa powoduje zmniejszenie średniej prędkości wiatru względem terenów pozamiejskich o 20-30%, a w centrum nawet do 50-60%. Osłabienie prędkości wiatru obejmuje głównie warstwy powietrza do wysokości ok. 50 m, a występuje w ciągu całej doby bez względu na porę roku1,...