W sektorze fotowoltaicznym, tak jak w przypadku każdego rodzaju przemysłu, upowszechnienie stosowania i zwiększenie popytu prowadzi do znacznego wzrostu wielkości produkcji, co z kolei przekłada się na obniżenie cen jednostkowych.

 W rezultacie owocuje to także przyspieszeniem okresu zwrotu kosztów poniesionych na inwestycje. Ryzykowne byłoby jednak założenie, że wzrost konkurencyjności fotowoltaicznej energii elektrycznej nastąpi wyłącznie w wyniku działania mechanizmów rynkowych, doprowadzających do zwiększenia cen energii ze źródeł konwencjonalnych, Dlatego też konieczne jest wprowadzenie mechanizmów wsparcia, które zapewnią odpowiedni poziom zysków przez cały okres funkcjonowania systemu fotowoltaicznego, niezależnie od jego wielkości (feed-in tariff) oraz obniżenie kosztów początkowych instalacji systemów fotowoltaicznych dla inwestorów (niskooprocentowane kredyty/pożyczki, dotacje inwestycyjne, ulgi podatkowe itp.). Jeśli powyższe warunki zostaną spełnione, inwestowanie w fotowoltaikę będzie korzystne zarówno dla małych, jak i dużych podmiotów gospodarczych. Znaczenie taryfy FiT W przypadku rynku fotowoltaicznego taryfa FiT jest najważniejszym i jak dotąd najskuteczniejszym instrumentem jego rozwoju, przy założeniu prawidłowego jej zastosowania. Inne mechanizmy wsparcia rynku okazały się mało skuteczne. Brak takiego rozwiązania może poważnie zaszkodzić polskiej gospodarce w chwili, kiedy energia elektryczna produkowana przez systemy fotowoltaiczne będzie tańsza od tej uzyskiwanej z paliw kopalnych (ang. grid-parity). W takiej sytuacji warunki ekonomiczne zmuszą inwestorów do sięgania po technologie, produkty i know-how spoza naszego kraju, gdyż obecny mechanizm...