Rosnące wymagania stawiane wodzie przeznaczonej do spożycia powodują konieczność poszukiwania nowych, wysoko sprawnych i nieuciążliwych dla środowiska metod uzdatniania wód naturalnych. Coraz częściej do tego celu wykorzystywane są zintegrowane procesy membranowe stanowiące połączenie niskociśnieniowych procesów membranowych (mikrofiltracji i ultrafiltracji) z innymi procesami, np. koagulacją lub adsorpcją na węglu aktywnym, co pozwala na usunięcie szerokiego spektrum zanieczyszczeń. Eksploatacja tych układów przysparza jednak wielu problemów, związanych zarówno z ich zmienną skutecznością, zależącą m.in. od składu oczyszczanej wody, jak i z możliwością występowania wtórnego zanieczyszczenia wody pozostałościami koagulantu. W przypadku tych procesów istnieje także problem zagospodarowania osadów pokoagulacyjnych i wykorzystanego węgla aktywnego (jego regeneracji lub składowania). Stąd też prowadzone są prace nad stworzeniem nowych procesów, które przy swojej wysokiej skuteczności pozbawione były by wymienionych wcześniej wad. W ostatnim okresie podjęto prace nad oceną przydatności wymiany jonowej do poprawy skuteczności usuwania naturalnych substancji organicznych z wody i ścieków na drodze filtracji membranowej. Badania te prowadzone były m.in. z wykorzystaniem procesu MIEX DOC, opracowanego pod koniec lat 90. XX w. Silnie zasadowa, makroporowata żywica anionowymienna MIEX (Magnetized Ion Exchange Resin), wymienia jony chlorkowe na występujące w oczyszczanej wodzie aniony, w tym naturalne związki organiczne. Zdecydowanie drobniejsza, niż w przypadku klasycznych żywic jonowymiennych, granulacja tej żywicy zwiększa dostępność...