Wodór jest najlżejszym gazem, bardzo trudnym do sprężania i skraplania, a tym samym jego powszechne wykorzystanie jako surowca energetycznego wymaga budowy kosztownej infrastruktury technicznej do magazynowania i dystrybucji. Rozwój technologii produkcji, magazynowania i transportu oraz wysokie koszty z tym związane stanowią podstawę koncepcji gospodarki wodorowej1,2. Koncepcja gospodarki wodorowej Głównym celem tej koncepcji jest opracowanie i wdrożenie w dużej skali opłacalnych technologii produkcji wodoru oraz stworzenie sprawnie działających systemów jego dystrybucji i magazynowania. Z technologiami produkcji wodoru opartymi na układach energetycznych wykorzystujących paliwa kopalne łączy się kolejny problem, związany z wychwytywaniem i sekwestracją CO2. Wreszcie bardzo istotne będzie również przygotowanie i przekonanie konsumentów do akceptacji proponowanych rozwiązań w warunkach globalnego rynku energetycznego. Przedstawione w ostatnich trzech latach programy tworzenia i rozwoju gospodarki wodorowej przewidują przeznaczenie na ten cel ponad 20 mld euro (z czego ponad 6 mld euro w ramach finansowania budżetowego). Na świecie zainicjowane zostały liczne programy naukowo-badawcze, m.in. amerykańskie (FutureGen, Freedom Car i IPHE – International Partnership for the Hydrogen Economy) i europejskie (Quick Start Growth i Europejska Platforma Wodorowa). Polska jako nowy członek Unii Europejskiej chce aktywnie uczestniczyć w rozwoju Europejskiej Platformy Wodorowej i Ogniw Paliwowych. Energetyka wodorowa w Polsce jest z jednej strony wielką szansą rozwoju opartego na wiedzy dotyczącej...