Identyfikacja przyczyn złego stanu wód zbiorników wymaga szczegółowego sprawdzenia stanu środowiska, sposobu zagospodarowania zlewni oraz rozpoznania i oceny presji oddziałujących na analizowany obszar. Metodą, która porządkuje sposób postępowania przy takiej analizie, jest procedura DPSIR.

Metoda DPSIR zalecana jest przez Europejską Agencję Środowiska (EEA). Konieczność analizy presji zanieczyszczeń antropogenicznych wynika z art. 5 Ramowej Dyrektywy Wodnej (2000/60/WE). Metoda DPSIR opiera się na wyodrębnieniu pięciu elementów: Driverczynniki sprawcze zmian środowiskowych, np. warunki społeczno-gospodarcze, demograficzne, meteorologiczne czy hydrologiczne, Pressurepresje na środowisko, generowane przez działania prowadzone w zlewni i obciążenia środowiskowe, bezpośredni skutek czynnika sprawczego, np. emisje zanieczyszczeń, State – stan środowiska, wynikający z działania czynników zarówno naturalnych, jak i antropogenicznych, Impact skutek oddziaływania presji na środowisko i gospodarkę z uwzględnieniem stanu środowiska (efekt ekologiczny i ekonomiczny prowadzonej działalności) i Response – reakcja społeczeństwa na obserwowane zjawiska, czyli działania pozwalające na utrzymanie lub poprawienie stanu środowiska (rys. 1).  

Metodę DPSIR należy traktować jako model pracy, który pomaga uzyskać kompleksowy obraz stanu środowiska. Daje ona dużą swobodę doboru narzędzi pozyskiwania i przetwarzania danych oraz dopasowania poziomu szczegółowości analiz do wymaganych potrzeb, co umożliwia prowadzenie analiz w różnych perspektywach czasowych: może to być analiza stanu środowiska, predykcja stanu środowiska wynikająca ze zmian presji...