Zgodnie z definicją zawartą w ustawie wrakowej, która wdraża postanowienia dyrektywy 2000/53/ WE, strzępiarka to instalacja służącą do rozdrabniania odpadów powstałych w trakcie demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji. Rozdział 6 ww. ustawy określa obowiązki przedsiębiorców posiadających strzępiarki. Muszą oni wykonać próby strzępienia raz w ciągu roku w celu określenia uzyskanych frakcji materiałowych. Powinni też przekazywać informacje dotyczące zawartości uzyskanych frakcji materiałowych w drodze przeprowadzonej próby dla przedsiębiorców prowadzących stacje demontażu, od których przyjmują odpady do strzępienia oraz marszałkowi województwa wraz ze zbiorczym zestawieniem danych (zgodnie z ustawą o odpadach). Prawo Na mocy 6 rozdziału sporządzono rozporządzenia. Jedno dotyczy minimalnych wymagań dla strzępiarek oraz metody rozdziału odpadów na frakcje materiałowe, obejmujące frakcje metali żelaznych i nieżelaznych, tworzyw sztucznych, szkła, pozostałości (DzU nr 214, poz. 1806 i 1807). Następne przygotowano w sprawie sposobu wykonania próby strzępienia, kierując się potrzebą średniej zawartości uzyskanych frakcji materiałowych dla poszczególnych stacji demontażu. (DzU nr 210, poz. 1755), a także rozporządzenie zmieniające rozporządzanie w sprawie minimalnych wymagań dla strzępiarek oraz metod rozdziału odpadów na frakcje materiałowe (DzU z 2007 r. nr 128, poz. 894). Akty te określają wymagania techniczne, jakie powinny spełnić przedsiębiorcy posiadający strzępiarkę. Zgodnie z nimi należy ją lokalizować na utwardzonej, szczelnej powierzchni, wyposażonej w system odprowadzania ścieków przemysłowych,...