Śledząc proces rozbudowy zielonej infrastruktury w Łodzi, należy zwrócić szczególną uwagę na Koncepcję Błękitno-Zielonej Sieci. Idea ta doskonale wpisuje się w domenę działań istotnych dla adaptacji do zmian klimatu: łagodzenia problemu wzrostu temperatury oraz zanieczyszczenia powietrza i środowiska, a także okresowych nadmiarów i niedoborów wody w mieście.

Zmiany klimatu sprawiają, że zagwarantowanie wysokiej jakości życia w miastach staje się coraz większym problemem. Jego rozwiązanie utrudnia przede wszystkim deficyt planów miejscowych, a w konsekwencji – w praktyce planistycznej wydawanie pochopnych decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (szczególnie w odniesieniu do inwestycji innych niż celu publicznego), pogłębiających proces suburbanizacji terenów przyrodniczo cennych obrzeży miasta, predestynowanych do świadczenia usług ekosystemowych.

W obliczu zmian klimatu, w sytuacji, gdy systemy przyrodnicze miast są niewydolne – przeciążone negatywnymi skutkami antropopresji (zanieczyszczenia powietrza atmosferycznego, zanieczyszczenia wód, degradacja gleby, niszczenie flory i fauny, degradacja rzeźby terenu i krajobrazu) – pozbawienie ich wspomagania zewnętrznego (suburbanizacja) skutkuje dalszym pogorszeniem warunków życia. Szanse na rozwój zapewnią sobie te miasta, które bazując na sprawdzonych rozwiązaniach, najlepiej poradzą sobie z opracowaniem i konsekwentnym wdrażaniem swoich indywidualnych planów adaptacji do zmian klimatu.

Zalety zielonej infrastruktury Duże miasta produkują znaczne ilości sztucznego ciepła (m.in. w wyniku ogrzewania domów, korzystania z klimatyzacji, procesów produkcyjnych w zakładach przemysłowych, intensywnego ruchu ulicznego)...