Bożodrzew gruczołkowaty

Bożodrzew gruczołkowaty (Ailanthus altissima) należy do egzotycznej rodziny biegunecznikowatych (Simaroubaceae), obejmującej drzewa i krzewy liściaste, rosnące na obszarach tropikalnych i subtropikalnych. Jego naukowa nazwa rodzajowa Ailanthus wywodzi się z języka malajskiego. Na wyspach Molukach, należących do archipelagu Malajskiego, nazywany jest Alianto, co znaczy drzewo z nieba. Z kolei nazwa gatunkowa altissima (inaczej glandulosa) mówi, że u nasady każdego listka znajduje się duży, widoczny gołym okiem gruczołek. Drzewo to pochodzi ze środkowych Chin, gdzie w sześciu prowincjach jest endemitem, czyli poza tymi prowincjami nigdzie więcej naturalnie nie występuje. W Europie (w Paryżu i Londynie) pojawił się w połowie XVIII w., a w Polsce pierwsze drzewa posadzono w Krakowskim Ogrodzie Botanicznym w 1808 r.

Bożodrzew gruczołkowaty ze stosunkowo krótkim pniem, szeroką i rozłożystą koroną oraz olbrzymimi, złożonymi liśćmi wygląda majestatycznie. W klimacie umiarkowanym dorasta do wysokości 20-25 m, a jego pień osiąga obwód nawet do 3 m. Niekiedy rozwija kilka pni, wskutek podmarzania w młodym wieku. Masywne, lecz kruche gałęzie pokryte są wielkimi nieparzysto-pierzasto złożon...