Odsalanie wód powierzchniowych i podziemnych

Techniki odsalania roztworów stosowane są w świecie w bardzo szerokim zakresie. Od blisko 150 lat do otrzymywania wody pitnej z wody morskiej używa się metody destylacji¹. W latach 50. ubiegłego wieku rozwinięto na skalę przemysłową metodę elektrodializy, a w latach 60. metodę odwróconej osmozy^{2, 3}.

Ponieważ wiele rejonów świata cierpi na niedobór wody pitnej (problem ten dotyczy 30% ludności),⁴ odsalanie stosowane jest głównie do otrzymywania wody pitnej z wód zasolonych. Łączna wydajność instalacji wynosi ok. 33 mln m³/d wody odsolonej, z czego ok. 20 mln m³/d pochodzi z odsalania wody morskiej (głównie oceanicznej),⁵ a reszta z odsalania tzw. wód słonawych. Odsalanie jest też stosowane do utylizacji ścieków przemysłowych w zamkniętych obiegach wodnych, do odsalania wód chłodniczych i innych wód odpadowych.⁶

Źródła wody zasolonej
Nieograniczonym źródłem wody do procesów odsalania jest woda morska, stąd jej duży udział w produkcji wody odsolonej. Drugim źródłem są tzw. wody słonawe (ang. brackish water), które pobiera się najczęściej ze źródeł podziemnych7. W tabeli 1 przedstawiono zakres zasolenia wód morskich i słonawych.
Dobór metody odsalania dyktowany jest wieloma czynnikami, a głównie zasoleniem wody. Udział poszczególnych metod odsalania przedstawiono na rys. 1.