Postępowanie z substancjami wydobytymi z dna wód, cz. 2

Opracowanie kontynuuje analizy rozpoczęte w poprzednim numerze „Przeglądu Komunalnego”, w którym zbadano ogólne przepisy ustawy Prawo wodne i ustawy o odpadach, regulujące zasady wydobywania z wód powierzchniowych substancji mineralnych takich jak piasek, żwir, kamienie czy inne materiały. Przypomnijmy, że zgodnie z Prawem wodnym do wód powierzchniowych zaliczono morskie wody wewnętrzne wraz z wodami wewnętrznymi Zatoki Gdańskiej oraz wodami morza terytorialnego, a szczególne przepisy ustawy o odpadach (u.o.), zawarte w art. 2 pkt 7, wyłączają stosowanie przepisów tej ustawy, w określonych sytuacjach, do „osadów” przemieszczanych w obrębie wód powierzchniowych. Co więcej, jak wskazano w poprzednim miesiącu, przepisy ustawy o odpadach terminu „osady” nie definiują, a w praktyce należałoby go utożsamiać z pojęciem „urobek z pogłębiania dna wód”.

Dopuszczalne wyjątki

Jak wskazano w poprzedniej części, urobek z pogłębiania dna wód stanowi odpad, jeżeli ma zostać wykorzystany poza linią brzegu, nie podlega bowiem wówczas pod wyłączenie z art. 2 pkt 7 u.o. W konsekwencji jego zagospodarowania należy dokonać w zgodzie z ogólnymi wymaganiami wynikającymi z przepisów ustawy o odpadach, w szczególności z obowiązkiem prowadzenia takiego gospodarowania na podstawie uzyskanego wcześniej zezwolenia (art. 41 u.o.) i&n...