Martha Schwartz podczas wykładu w Warszawie w 2015 r. powiedziała: „Wszystko w krajobrazie działa lepiej, jeśli jest połączone”. Rozwijając tę myśl, można analizować powiązania ekologiczne, klimatyczne, wodne, funkcjonalne, społeczne, ale również połączenia terenów zieleni. Tym ostatnim powiązaniom przyjrzyjmy się nieco bliżej.

Powstała w XX w. ekologia krajobrazu wniosła ważny wkład w naukę o procesach ekologicznych. To właśnie jej zawdzięczamy takie pojęcia, jak węzeł czy korytarz ekologiczny. Wiemy, że dla prawidłowego funkcjonowania ekosystemów konieczne jest ich powiązanie i możliwość migracji gatunków. Bazując na tej wiedzy, realizujemy choćby przejścia dla zwierząt nad i pod autostradami. Podobne podejście stosujemy do przestrzeni miejskiej. Większość miast w Polsce w swoich strategicznych dokumentach (np. w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego) zapisane ma jakieś rodzaje systemów ekologicznych, powiązań przyrodniczych itp. W praktyce jednak realizacja tych koncepcji napotyka na liczne trudności. Nie wystarczy, by tereny zieleni położone były blisko siebie i na mapie układały się w spójny ciąg. Ważne jest także to, co dzieje się na poziomie ziemi – czy tereny nie są od siebie oddzielone ogrodzeniami, drogami lub innymi barierami oraz jak wygląda ich zagospodarowanie. Sie...

Wykup dostęp do płatnych treści Portalu Komunalnego!

Chcesz mieć dostęp do materiałów Portalu Komunalnego Plus?