Samorządy czeka wybór spalarni

Techniczne, ekonomiczne i prawne uwarunkowania budowy w Polsce spalarni były tematem seminarium zorganizowanego w Katowicach przez Górnośląski Związek Metropolitalny (GZM). GZM skupia 14 miast aglomeracji katowickiej i ma zbudować dwie z 10 zakładów termicznego unieszkodliwiania odpadów  w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko. Po dwa takie zakłady mają powstać w Warszawie i w aglomeracji śląskiej, po jednym w Szczecinie, Gdańsku, Krakowie, Łodzi, Białymstoku i Poznaniu.

Samorządy muszą  m.in. dokonać  wyboru typu spalarni. Najpowszechniejsze w Unii Europejskiej są instalacje oparte na piecach rusztowych. Tę technologię wykorzystuje od 75 do 100% unijnych spalarni, których łącznie jest ok. 380. Powszechność instalacji z piecami rusztowymi wynika m.in. z możliwości przetwarzania w nich odpadów niesegregowanych, co pozwala na dostarczanie odpadów wprost od mieszkańców, a to znacznie obniża koszty.

Efektami spalania są spaliny oraz popioły i żużel, które mogą być przetwarzane np. na materiał budowlany. Spaliny mają temperaturę ok. 1100 stopni – ciepło może zostać przetworzone na energię cieplną, elektryczną lub obie, umożliwiając odzyskanie do 80% energii.

Znacznie rzadziej stosowaną w spalarniach technologią jest instalacja z piecem fluidalnym, gdzie powietrze wtłaczane z dużą prędkością pod ruszt unosi rozdrobnione wcześniej paliwo. Pozostałe elementy instalacji z piecem fluidalnym przypominają te stosowane przy piecach rusztowych. Wadą tej metody jest konieczność wstępnego przygotowania odpadów.

Inną technologią wykorzystywaną przy niewielkiej ilości odpadów jest współspalanie wyselekcjonowanych śmieci z paliwami wysokiej jakości w kotłach energetycznych. Wybór tej metody rozważa w Polsce Południowy Koncern Energetyczny z grupy Tauron w planowanym bloku energetycznym w elektrowni "Halemba".

Metodą rzadko stosowaną przy odpadach komunalnych jest piroliza, tj. prażenie bez dostępu powietrza. W efekcie pirolizy powstaje gaz poreakcyjny oraz koks, które mają właściwości palne. Ta technologia należy do droższych rozwiązań, gdyż wymaga wstępnej selekcji odpadów oraz skomplikowanej aparatury.

Równie rzadko stosowane z powodu wysokich kosztów są tzw. reaktory plazmowe do unieszkodliwiania odpadów komunalnych. W tego typu instalacjach – z zasilanymi elektrycznie reaktorami, w których panuje temperatura 3-20 tys. stio – likwidowane są odpady niebezpieczne, np. MTB.

Źródło: www.samorzad.pap.pl