Warszawa. Śródmiejska Gruba Kaśka przejdzie remont

– Ze względu na swoje położenie jest narażona na drgania i zanieczyszczenia wytwarzane przez przejeżdżające pojazdy. Na ścianach rotundy widoczne są pęknięcia, odpryski i ubytki w warstwie tynku. Te z kolei są efektem działania wandali pozostawiających po sobie pamiątki w postaci nieestetycznych bazgrołów – przekazali pracownicy stołecznego ratusza.

Nieunikniony remont

Urzędnicy dodają, że z kolei piaskowcowy cokół i gzymsy noszą ślady wcześniejszych napraw. Fragmenty kamienia są wykruszone, szczególnie w miejscach styku z blachą miedzianą pokrywającą dach. Blacha również wymaga interwencji, bo jest miejscami pofalowana i nieszczelna.

– Najbardziej alarmujący jest jednak stan belek zabezpieczających otwór studzienny. Drewno jest całkowicie przegniłe i spróchniałe. Nie nadaje się już do wykorzystania i wymaga wymiany – zaznaczył ratusz.

Remont obejmie m.in. konserwację piaskowcowego cokołu, tynków elewacyjnych i wewnętrznych, renowację drewnianych elementów, wymianę poszycia dachowego z blachy miedzianej oraz rekonstrukcję przegniłych belek zabezpieczających otwór studzienny. Oczyszczona zostanie też granitowa kostka okalająca obiekt.

Współpraca miejskich spółek

Prace będą prowadzone przez Zarząd Dróg Miejskich we współpracy z Zarządem Transportu Miejskiego oraz Tramwajami Warszawskimi. Ze względu na lokalizację obiektu na wyspie rozdzielającej torowiska tramwajowe roboty elewacyjne odbywać się będą głównie nocą, w przerwach kursowania tramwajów.

Obecnie trwa wybór ofert w przetargu ogłoszonym przez ZDM. W postępowaniu wpłynęły cztery oferty. Dwie z nich mieszczą się w budżecie. Na przeprowadzenie prac wybrany wykonawca będzie miał trzy miesiące od podpisania umowy. Prace będą dofinansowane ze środków Rządowego Programu Odbudowy Zabytków.

Ale dlaczego “Kaśka”?

Gruba Kaśka powstała w latach 1783–1787 według projektu Szymona Bogumiła Zuga jako element zespołu budynków na Tłomackiem. Nazwę nadali jej warszawiacy – najprawdopodobniej z powodu okrągłej formy. To klasycystyczna rotunda, osłaniająca dawną studnię miejską.

Stała mniej więcej pośrodku placu Tłomackie i służyła jako ujęcie wody. Jeszcze w międzywojniu korzystali z niej m.in. warszawscy dorożkarze. Podczas II wojny światowej rotunda uległa znacznemu uszkodzeniu, ale nie została zniszczona. W przeciwieństwie do większości zabudowy Tłomackiego.

W 1947 roku obiekt zrekonstruowano. Jednak budowa Trasy W-Z diametralnie zmieniła jego otoczenie i Gruba Kaśka znalazła się między jezdniami nowej arterii.