Enea: bez prognoz cen energii dla gospodarstw domowych w 2026 r.

Na razie gospodarstwa domowe mogą liczyć na stabilizację. Rząd przyjął właśnie projekt ustawy, który przedłuża do końca 2025 r. mechanizm zamrożenia cen energii na poziomie 500 zł za MWh. Minister energii potwierdził jednocześnie, że w przyszłym roku nie będzie kolejnego rozszerzania tarczy osłonowej, a sektor ma przygotować się na bardziej rynkowe rozwiązania od 2026 r.

To oznacza, że nadchodzące miesiące będą kluczowe zarówno dla regulatora, jak i spółek energetycznych. W listopadzie rozpocznie się proces taryfowy, który wyznaczy poziom cen energii w 2025 r. Enea wskazuje, że to właśnie w tym okresie powinny pojawić się pierwsze twarde dane, pozwalające lepiej ocenić perspektywy na 2026 r.

Sytuacja na rynku energii wciąż niestabilna

Wiceprezes Enei Bartosz Krysta zwrócił uwagę, że ceny energii na rynku hurtowym nie wykazują tendencji spadkowych. – Są w trendzie bocznym, a nawet lekko rosną – zaznaczył. Dodał, że sama cena energii to tylko jeden z elementów składających się na rachunek odbiorcy. Równie istotne pozostają koszty doprofilowania energii do rzeczywistego zużycia przez gospodarstwa domowe oraz koszty bilansowania systemu.

Według Enei, kluczowe będzie zachowanie się rynku w najbliższych 2–3 miesiącach. To wtedy powinny pojawić się sygnały, w jakim kierunku zmierzać będą ceny hurtowe, a tym samym możliwe stawki taryfowe po zakończeniu okresu zamrożenia.

Zdolność koncernów do inwestowania w OZE

Enea, kontrolowana w ponad 52 proc. przez Skarb Państwa, jest drugim co do wielkości producentem energii elektrycznej w Polsce. Grupa odpowiada zarówno za wytwarzanie, jak i dystrybucję energii, a jej działalność ma bezpośredni wpływ na bezpieczeństwo energetyczne kraju. Jest również większościowym akcjonariuszem kopalni węgla Bogdanka, co oznacza, że jej decyzje są istotne także z punktu widzenia transformacji energetycznej i planów odejścia od paliw kopalnych.

W kontekście 2026 r. pojawia się więc nie tylko pytanie o ceny dla gospodarstw domowych, ale także o zdolność państwowych koncernów do inwestowania w źródła odnawialne i modernizację sieci dystrybucyjnych. To właśnie te czynniki – obok sytuacji na rynku hurtowym – zdecydują, czy ceny energii uda się utrzymać na akceptowalnym poziomie po zakończeniu okresu ochronnego.