Mozaika czy podział: Land sharing vs land sparing

Zieleni miejskiej nie brakuje dziś ekspertów. Brakuje rozmowy. Dlatego uruchamiamy „Arboretum myśli” – cykl felietonów, w którym autor nie udaje bezstronności, tylko myśli na głos. Czasem niewygodnie, czasem pod prąd. Dajemy mu wolną rękę, a Wam – zaproszenie do polemiki w mediach społecznościowych. Czy w XXI w. da się jeszcze wskazać granicę pomiędzy miastem a wsią? Interesujące jest to, że nawet we współczesnych encyklopediach pojawia się informacja, jakoby główną cechą odróżniającą wieś od miasta było to, że w tej pierwszej ludzie zajmują się głównie uprawą roli. Tymczasem obraz ten jest od dobrych paru lat kompletnie nieaktualny. Przestało się opłacać utrzymywać niewielkie gospodarstwa, zastąpiły je przemysłowe latyfundia, a większość wsi niewiele różni się od podmiejskich dzielnic, ruralnych w swojej istocie nawet na obrzeżach Warszawy czy Rzeszowa. Ten nieunikniony proces przez naukowców bywa wręcz określany mianem degradacji krajobrazu wiejskiego. Dziś stereotypową wieś spotkamy już tylko w skansenie. Nawet miejscowości liczące zaledwie kilkuset mieszkańców mają samoobsługowe supermarkety z towarami z całego świata, place zabaw, zieleńce i parki. Ich mieszkańcy przestali być zależni od sezonowych rytmów przyrody. Zamiast siać, pracują w sektorach usług, produkcji czy transportu.

Wieś naśladuje miasto. A może staje się miastem?

Dlaczego więc wciąż tak chętnie i głośno mówimy o zieleni miejskiej, jakby tylko miasto si...