Chińskie zielone miasto

Caofeidian powstaje w odległości około 200 km na południowy wschód od Pekinu. Potrzeby energetyczne miasta będą w 95 proc. zaspokajane ze źródeł energii odnawialnej, co sprawi, że emisja dwutlenku węgla do atmosfery na tym obszarze zostanie ograniczona do minimum. Projekt „eko-miasta” przygotowany przez architektów i inżynierów z grupy Sweco, oparty został na koncepcji trzech zintegrowanych strumieni, co ma na celu optymalne wykorzystanie posiadanych surowców. Rozwiązanie to ma w znacznym stopniu zmniejszyć koszty utrzymania miasta, którego populacja ma liczyć ponad milion mieszkańców.

Dzięki wykorzystaniu najnowszych trendów urbanistycznych i technologicznych, projektanci Caofeidian w pełni skoordynowali rozwiązania w zakresie infrastruktury, budownictwa mieszkaniowego, dostaw energii i wody oraz gospodarki odpadami i transportu.

Projekt zakłada budowę budynków łączących w sobie funkcjonalność z estetyką i efektywność wykorzystania przestrzeni z wygodą. Wytwarzane w nich odpady w formie ścieków i odpadów stałych mają być utylizowane i przekształcane w biogaz, centralne ogrzewanie i paliwo do transportu publicznego.

– Przygotowana przez naszych ekspertów koncepcja miasta Caofeidian opiera się na wykorzystaniu synergii trzech strumieni: odpadów, wody i energii. Zaprojektowane przez inżynierów Sweco rozwiązania bazują na zintegrowanym podejściu obejmującym cały proces gospodarowania odpadami – od minimalizacji i wstępnego sortowania odpadów z gospodarstw domowych do ostatecznej ekstrakcji energii i materiałów, zgodnie z ideą zrównoważonego rozwoju. Optymalizacji ma również ulec proces łańcucha dostaw energii oraz wykorzystania wody – mówi Grzegorz Rolski, dyrektor zarządzający Sweco Polska, polskiego oddziału Sweco Group.

Wstępne analizy wskazują, że w chińskim mieście będzie mogło zamieszkać ponad milion mieszkańców. Podobne do Caofeidian projekty zaplanowane zostały także dla Masdar City w Zjednoczonych Emiratach oraz innym chińskim mieście – Dogtan. Inwestycje te opierają się jednak głównie na ograniczeniu ruchu samochodowego oraz – podobnie jak w wypadku Caofeidian – na wykorzystaniu odnawialnych źródeł energii.