Czy spalarnia może być dobrym sąsiadem? Doświadczenia Krakowa, Poznania i Gdańska

Operatorzy spalarni w Gdańsku, Krakowie i Poznaniu stosują różne metody budowania relacji z lokalnymi społecznościami. Port Czystej Energii powołał radę interesariuszy, Krakowski Holding Komunalny rozwija współpracę ze szkołami i uczelniami, a poznańska instalacja przyciąga mieszkańców podczas dni otwartych. Przedstawiciele wszystkich trzech zakładów podkreślali jednak, że najważniejsza pozostaje przejrzystość działania, szczególnie w zakresie publikowania danych o emisjach i informowania o nieprawidłowościach.

Dobrzy sąsiedzi

Czy ITPOK może być dobrym sąsiadem? – Jak najbardziej, jeżeli mieszkańcy są na bieżąco informowani o pracy obiektu. W Gdańsku stworzyliśmy radę interesariuszy, do której należy także lokalna społeczność. Nie chowamy głowy w piasek, tylko informujemy, edukujemy i wspieramy szczytne cele – mówił Sławomir Kiszkurno z gdańskiego Portu Czystej Energii. Choć uważa, że PCE jest dla Gdańska niezbędny, to o społeczną aprobatę należy nieustannie zabiegać. Udaje się to skutecznie, bo według przywołanych przez Kiszkurnę wyników badań aż 90% ankietowanych mieszkańców popiera działalność spalarni.

– Po dziesięciu latach pracy krakowskiej spalarni napisała się cała historia, bo osoby urodzone na początku naszej działalności powoli wchodzą w wiek nastoletni. Staramy się je edukować, współpracując ze szkołami. Docieramy także do uczelni, bo Kraków to duży ośrodek akademicki – dodawał Rafał Kudas z Krakowskiego Holdingu Komunalnego.

Co KHK przekazuje uczestnikom spotkań? Przede wszystkim to, że obiekt nie jest uciążliwy dla otoczenia. Jak przekonywał Kudas, nie generuje nieprzyjemnych zapachów ani korków w okolicy ITPOK. Żałuje jedynie, że w tej lokalizacji nie można rozbudować spalarni, bo mieszkańcy już ją zaakceptowali.

Robert Leszczyński z poznańskiej spalarni, zarządzanej przez PreZero, pochwalił się, że od otwarcia instalację odwiedziło w ramach wycieczek kilkanaście tysięcy osób.

– Wejściówki na dni otwarte w ITPOK rozchodzą się w ciągu jednego dnia. Jesteśmy też dużym pracodawcą, u którego rotacja jest marginalna. Dodatkowo tworzymy cały łańcuch dostaw, korzystając z usług lokalnych firm – komentował Leszczyński. Jego zdaniem wszystkie te elementy mają znaczenie dla społecznej akceptacji ITPOK.

Co się stanie, jeśli polskie ITPOK przestaną działać? Wyzwania i nadzieje rynku

Jak nie stracić zaufania?

W każdym tak dużym obiekcie przemysłowym może jednak dojść do awarii lub przekroczenia norm emisji. – Właśnie dlatego publikujemy dane dotyczące Portu Czystej Energii na żywo w internecie. Podsumowujemy też te dane w mediach społecznościowych. Tak przez lata budujemy zaufanie społeczeństwa – dodawał Kiszkurno. Jego zdaniem kluczowe jest to, żeby w razie niepokojących zdarzeń informować o nich, zanim zrobią to np. media.

– Nic tak nie burzy zaufania, jak próba zatuszowania niekorzystnych informacji – uzupełnił Rafał Kudas. Jak wskazywał, mieszkańcy są już przyzwyczajeni do możliwości sprawdzania danych dotyczących emisji. Przepisy przewidują publiczny dostęp do informacji o oddziaływaniu spalarni na środowisko. Instalacje muszą również przestrzegać rygorystycznych zasad postępowania w przypadku zakłóceń. Przy przekroczeniu standardów emisyjnych spalanie nie może być kontynuowane dłużej niż przez cztery godziny nieprzerwanie, a łączny czas pracy w takich warunkach nie może przekroczyć 60 godzin w roku kalendarzowym dla danej linii technologicznej.

Eksperci zgodzili się, że jednymi z najważniejszych narzędzi budowania zaufania są dni otwarte oraz ścieżki edukacyjne dla mieszkańców. W Krakowie przez dziesięć lat instalację odwiedziło kilkadziesiąt tysięcy osób.

– Widzę niekiedy osoby, które przychodzą do nas wrogo nastawione, a wychodzą jako entuzjaści naszego obiektu – dodawał Kudas. Jego zdaniem nie można ryzykować utraty zaufania przez przekazywanie nieprawdziwych informacji lub zatajanie tych niekorzystnych.