Mikroplastik przenika nawet 2 km pod powierzchnię oceanu

Biolodzy znaleźli cząstki mikroplastiku wokół kominów hydrotermalnych dwa kilometry pod powierzchnią oceanu. Wykryto je m.in. u 92 proc. organizmów żyjących w tych ekosystemach.

Do oceanów co roku trafia ok. 11 mln ton plastiku – przypominają naukowcy z Korea Research Institute of Bioscience and Biotechnology (KRIBB). Jak wyjaśniają, duże plastikowe śmieci rozpadają się na coraz mniejsze, aż w końcu pozostają z nich mikroskopijne drobiny nazywane mikroplastikiem. Przenika on do łańcucha pokarmowego, ostatecznie trafiając także na talerze ludzi.

Brak danych o głębinowych ekosystemach kominów geotermalnych

Choć obecność mikroplastiku blisko powierzchni jest coraz lepiej poznawana, to wiedza na temat jego przedostawania się głębiej jest bardzo ograniczona. W szczególności braki danych dotyczą kominów geotermalnych, gdzie kwitnie życie mimo braku dostępu do światła.

Badacze z KRIBB pokazali, jak mikroplastik gromadzi się w organizmach zwierząt zamieszkujących kominy w dwóch różnych oceanach.

Przeanalizowali oni tkanki głębinowych ślimaków i małży zebranych w rejonach kominów położonych na głębokości ponad 2 km w Basenie Północnofidżyjskim na południowo-zachodnim Pacyfiku oraz na terenie Grzbietu Środkowoindyjskiego na Oceanie Indyjskim.

Powszechna obecność polistyrenu u głębinowych zwierząt

Plastikowe cząstki były powszechne. Wykryto je we wnętrzu 92 proc. zwierząt – na jednego osobnika przypadało średnio 3,42 cząstki.

Jak zwracają uwagę naukowcy, pokazuje to, że nawet ekosystemy w położonych bardzo głęboko kominach są zanieczyszczone mikroplastikiem.

Znajdowano przede wszystkim polistyren – tworzywo używane często do produkcji opakowań.

Zawartość plastiku w tkankach była w dużej mierze zależna od sposobu żerowania zwierząt.

Sposób żerowania a akumulacja mikroplastiku w tkankach

Jak tłumaczą eksperci, u ślimaków żerujących na tzw. matach mikrobiologicznych (ekosystemy, w których liczne, różnorodne mikroorganizmy łączą się, aby wychwytywać, magazynować i przetwarzać składniki odżywcze i energię) mikroplastik gromadził się głównie w narządach układu pokarmowego.

Natomiast u małży filtrujących wodę był stosunkowo równomiernie rozmieszczony w różnych tkankach.

Główny wniosek jest jednak taki, że mikroplastik może przedostawać się z powierzchni morza na duże głębokości i zanieczyszczać nawet najbardziej ukryte ekosystemy.

Potrzeba wdrożenia długoterminowych strategii ochronnych

Naukowcy zwracają uwagę na potrzebę prowadzenia odpowiedniego monitoringu środowiska morskiego i wdrażanie długoterminowych strategii ochronnych.

– Zanieczyszczenie plastikiem dotarło już nawet do głębinowych ekosystemów kominów hydrotermalnych, które niegdyś uznawano za jedne z najbardziej odizolowanych środowisk na Ziemi – mówi dr Se-Joo Kim współautorka pracy opublikowanej w piśmie „Water Research”.

– Nasze wyniki dostarczają ważnych dowodów naukowych, które mogą pomóc w tworzeniu przyszłych systemów monitorowania środowiska głębinowego oraz strategii jego ochrony – podsumowuje.