Ustawa o zarządzaniu kryzysowym narzuca na każdym szczeblu administracji tworzenie planów reagowania kryzysowego, które składają się z trzech elementów: planu głównego, procedur reagowania kryzysowego oraz załączników funkcjonalnych. Przegląd zawartości tych planów pokazuje, że powinny one zawierać m.in. charakterystykę zagrożeń, ocenę ryzyka i tworzenie map ryzyka.
Nie bardzo wiadomo, dlaczego zagrożenie powodziowe potraktowane zostało oddzielnie – widocznie uznano je za szczególnie ważne. Ale ryzyko dotyczy również zagrożenia, jakim jest powódź, a więc w równym stopniu powinno się dokonywać analizy ryzyka i mapy ryzyka związanych z powodzią. Innym elementem tworzenia planu głównego w ramach planowania reagowania kryzysowego jest zawarcie charakterystyki sił i środków oraz możliwości ich wykorzystania. Dotychczasowa praktyka pokazuje, że analiza ryzyka i charakterystyka sił i środków pozostawały w luźnym związku. Dopiero wystąpienie określonych zagrożeń powodowało „dozbrajanie” sił. Tymczasem – jak wynika z logiki tworzenia planu głównego – to analiza ryzyka jest punktem wyjścia do wszelkich decyzji związanych z bezpieczeństwem. Umożliwia ona opracowywanie opcji zapobiegania wystąpieniu zagrożenia kinetycznego, czyli ekspandującego (powódź, pożar lasu, chmura toksyczn...
Plus

Wykup dostęp do płatnych treści Portalu Komunalnego!

Chcesz mieć dostęp do materiałów Portalu Komunalnego Plus?

Wykup dostęp — 5,00 zł
Płatności obsługują: PayU BLIK

Masz już dostęp do tego artykułu?

Podaj adres e-mail użyty przy zakupie — wyślemy Ci nowy link dostępu.