We współczesnej polskiej rzeczywistości gospodarczej mamy do czynienia z dwoma nowymi zjawiskami. Z jednej strony, obserwujemy intensyfikację procesu wdrażania funduszy europejskich na lata 2007-2013 (bazującego w dużej mierze na doświadczeniach z poprzedniego okresu budżetowania 2004-2006), z drugiej zaś dostrzegamy rosnące zapotrzebowanie na inicjację strategicznych dla wielu regionów przedsięwzięć infrastrukturalnych i inwestycyjnych, realizowanych łącznie przez partnerów prywatnych i publicznych.

O ile do procesu ubiegania się i wdrażania inwestycji publicznych w oparciu o środki unijne zdążyliśmy się przyzwyczaić i wypracować pewne standardy, o tyle przedsięwzięcia realizowane w formule partnerstwa publiczno-prywatnego (PPP) budzą wiele kontrowersji. Ustawa o partnerstwie publiczno-prywatnym z 28 lipca 2005 r. (DzU nr 169, poz. 1420) dała narzędzie prawne, które determinuje ramy współpracy sektora publicznego i prywatnego w realizacji zadania publicznego, stawiając jednocześnie przed obojgiem partnerów rozliczne wymagania (w kwestii opracowania wielowariantowej analizy ryzyka przedsięwzięcia, analiz ekonomiczno-finansowych czy też procedury prawnej wyboru partnera prywatnego). Brak spektakularnych rodzimych sukcesów w realizacji projektów opartych na przepisach ustawy skutecznie zniechęca potencjalnych partnerów do podejmowania pró...
Plus

Wykup dostęp do płatnych treści Portalu Komunalnego!

Chcesz mieć dostęp do materiałów Portalu Komunalnego Plus?

Wykup dostęp — 5,00 zł
Płatności obsługują: PayU BLIK

Masz już dostęp do tego artykułu?

Podaj adres e-mail użyty przy zakupie — wyślemy Ci nowy link dostępu.