Korzystanie z pomocy Unii i jej perspektywy

W latach 90. systematycznie rosły nakłady na inwestycje ochrony środowiska w Polsce. W roku 1999 siągnęły one 8,6 mld PLN (1,4% udziału w wartości PKB). Najwięcej środków finansowych wydatkowano na ochronę powietrza (46,5%), a następnie na ochronę wód (43,7%). W roku 2001, w związku z pogarszającą się sytuacją na rynku, nakłady inwestycyjne na ochronę środowiska wyniosły zaledwie 4,5 mld PLN (0,7% udziału w wartości PKB).


Polska wypracowała skutecznie działające struktury organizacyjne w zakresie finansowania ochrony środowiska. Na system ten składają się:

• celowe fundusze ekologiczne, tj. fundusze ochrony środowiska i gospodarki wodnej oraz fundusz ochrony gruntów rolnych i leśnych,
  
• budżet państwa, budżety województw, powiatów i gmin,
  
• niekomercyjne krajowe instytucje finansowe, np. różnego rodzaju fundacje, w tym EkoFundusz,
  
• przedakcesyjne fundusze pomocowe Unii Europejskiej: PHARE, ISPA, SAPARD,
  
• zagraniczne instytucje finansowe i inne programy pomocowe, np. Bank Światowy, Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju itp.,
  
• komercyjne instytucje finansowe, w tym głównie banki, udzielające kredytów na cele ekologiczne.

Zasadniczą rolę w systemie finansowania ochrony środowiska w Polsce pełnią fundusze ekologiczne, działające na czterech szczeblach: krajowym (...