Oliwka europejska (Olea europaea subsp. europaea) należy do rodziny oliwkowatych (Oleaceae), podobnie jak np. lilak, jaśminowiec, forsycja, ligustr i jesion. Naturalnie występuje na obszarze śródziemnomorskim, ale znane są tylko formy i odmiany uprawne. Szacuje się, że jej uprawę zapoczątkowano nawet ok. 6000 lat p.n.e. Sądzi się, że żyje do ok. 1500-2000 lat, co jest raczej mało prawdopodobne. To jedna z najważniejszych roślin biblijnych. W Piśmie Świętym o oliwie produkowanej z oliwek są 63 wzmianki. Jako drzewo owocowe oliwka odegrała chyba najważniejszą rolę w historii narodów rasy białej. Stanowiła ważny składnik pożywienia ludów semickich. Prawdopodobnie dlatego Żydzi uznali ją za królową wszystkich drzew. Oprócz wartości użytkowej owoców oliwki, Żydzi opiewali wyjątkowe piękno tego drzewa o gałązkach delikatnych, wiotkich, zwieszonych ku ziemi, z liśćmi długimi, wąskimi, szarozielonymi, nieopadającymi przed zimą. Gałązki oliwki od wieków uważane są za symbol pokoju.

Drzewa oliwki dorastają do wysokości ok. 6 m, rzadko do 12 m. Pień młodych jest prosty i ma wygląd jednolitego organu. Pnie starych drzew pękają i zrastają się ponownie, przybierając dziwne kształty. Powstałe zagłębienia są zróżnicowane pod względem kształtu, wielkości i głębokości. Podczas suszy liście oliwki odwracają się dolną, owłosioną stroną do padających promieni słonecznych, dzięki czemu zmniejsza się parowanie wody, co czyni roślinę wytrzymałą na suszę. Kwiaty...

Wykup dostęp do płatnych treści Portalu Komunalnego!

Chcesz mieć dostęp do materiałów Portalu Komunalnego Plus?