Początki membranowych procesów prądowych sięgają schyłku XIX w., kiedy to w 1890 r. przeprowadzono demineralizację syropu cukrowego w polu elektrycznym1. W pierwszych badaniach stosowano membrany nienaładowane, a tym samym nieselektywne.

Obecnie w procesach elektromembranowych selektywny transport składników jonowych roztworu możliwy jest dzięki zastosowaniu membrany jonowymiennej. Polimerową membranę jonowymienną można opisać jako przegrodę wykonaną z polimeru, w której znajdują się równomiernie rozmieszczone i trwale związane z polimerową matrycą zdysocjowane grupy jonowe (zwane również jonami stałymi membrany). Decydują one o rodzaju jonów transportowanych przez membranę. W membranie kationowymiennej znajdują się grupy anionowe (zazwyczaj są to grupy sulfonowe, -SO3-), które umożliwiają przepływ kationów z roztworu zewnętrznego2. Natomiast membrana anionowymienna zawiera grupy kationowe (zazwyczaj czwartorzędowe grupy amoniowe, -N+R3), które pozwalają na przepływ anionów. Jednocześnie wskutek sił elektrostatycznego odpychania współjony grup jonowych membrany są wykluczane z fazy membrany. Proces ten określany jest jako efekt Donnana (wykluczania współjonów z fazy membrany)3.
Obok klasycznych membran jonowymiennych istotną grupę stanowią membrany monoselektywne, pozwalające na selektywne wydzielenie jonów jednowartościowych. Membrana tego typu posiada na swojej powierzchni cienką, silni...

Wykup dostęp do płatnych treści Portalu Komunalnego!

Chcesz mieć dostęp do materiałów Portalu Komunalnego Plus?