Zielona Łódź

– Łódź nie jest wyłącznie miastem przemysłu, usług czy nowych technologii. To także miasto zieleni, o którą należy dbać i którą trzeba chronić – mówił w imieniu organizatorów spotkania przewodniczący Rady Miejskiej Tomasz Kacprzak.

– Ta konferencja to forum wymiany doświadczeń, punktów widzenia, propozycji i pomysłów. Wierzę, że sformułowane tutaj wnioski przerodzą się w konkretne działania i efekty – powiedział otwierając spotkanie wiceprezydent Jarosław Wojcieszek i dodał, że Łódź ubiega się o tytuł „Zielonej stolicy Europy” na 2010 rok.

W konkursie tym Łódź rywalizuje m.in. z Lizboną i Kopenhagą. O tym, kto zwycięży, dowiemy się w styczniu. Zielona stolica będzie mogła liczyć na promocję przez Unię Europejską, a tym samym wzrost liczby turystów.

W czasie konferencji łódzcy przyrodnicy rozmawiali m.in. o krajowym systemie ochrony przyrody na przykładzie regionu łódzkiego, przyrodzie Łodzi – stanie jej zachowania oraz istniejących i projektowanych formach ochrony, a także parkach jako elemencie systemu przyrodniczego Łodzi. Zaprezentowano też efekty pracy Zespołu ds. waloryzacji przyrodniczo-ekologicznej miasta Łodzi.

Przedstawiono m.in. propozycje dotyczące ustanowienia w Łodzi form ochrony przyrody. Wstępne wnioski dotyczą terenów o łącznej powierzchni ok. 3.450 ha, stanowiących prawie 12 proc. obszaru miasta. Aktualnie powierzchnia wszystkich, tj. trzech form ochrony przyrody – na które składa się Park Krajobrazowy Wzniesień Łódzkich oraz dwa rezerwaty: Polesie Konstantynowskie i Las Łagiewnicki – wynosi 1.685 ha, czyli 6 proc. powierzchni Łodzi.

Wśród największych zagrożeń dla zachowania walorów krajobrazowych i wartości ekologicznych wymieniono spontaniczną, żywiołową zabudowę realizowaną na terenach niezurbanizowanych, poza wyznaczonymi obszarami zabudowy. Za zagrożenia o istotnym znaczeniu uznano także: zasypywanie gruzem i ziemią dolin rzecznych, parowów, mokradeł i naturalnych obniżeń terenowych, urządzanie składowisk odpadów w miejscach do tego nieprzeznaczonych, pozyskiwanie kopalin w postaci żwiru, piachu, torfów – poza wyznaczonymi terenami górniczymi oraz prowadzenie działalności gospodarczej o uciążliwości przekraczającej granice nieruchomości. Szczególną uwagę zwrócono na wyznaczenie korytarzy ekologicznych, tj. obszarów umożliwiających migrację roślin, zwierząt i grzybów pomiędzy poszczególnymi obszarami i terenami zieleni.

źródło: uml.lodz.pl

---