Zdaniem Sławomira Packa, prezesa Stowarzyszenia Polski Recykling, nie można czekać do 2030 r., aż kolejne wymagania PPWR zaczną w pełni oddziaływać na rynek.
– Branża recyklingu jest kolejny rok w zapaści – powiedział podczas Forum Recyklingu w Lublinie. Jego zdaniem lepiej wdrożyć nawet niedoskonały ROP i później go poprawiać niż przez kolejne lata szukać modelu, który zaakceptują wszyscy.
System kaucyjny działa, ROP nadal czeka
System kaucyjny zmienił rynek opakowań i strumień materiałów trafiających do recyklerów. Brakuje jednak drugiego elementu przebudowy systemu – nowego modelu rozszerzonej odpowiedzialności producenta.
– Sytuacja, kiedy nie mamy ROP-u, a wszedł system kaucyjny, powoduje problemy tak naprawdę dla całej branży gospodarki obiegu zamkniętego, poczynając od samorządów – podkreślił Sławomir Pacek.
Projekt nowej ustawy o opakowaniach i odpadach opakowaniowych funkcjonuje pod numerem UC100. Najnowsza opublikowana jego wersja pochodzi z 17 sierpnia 2026 r. i nadal zakłada scentralizowany model ROP zarządzany przez Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Model ten pozostaje przedmiotem sporu m.in. ze stroną pracodawców, która postuluje większe wykorzystanie mechanizmów rynkowych. Z perspektywy prezesa Stowarzyszenia Polski Recykling najważniejsze jest jednak to, aby pieniądze zaczęły zasilać rzeczywisty system gospodarowania odpadami.
– Problem braku ROP-u jest ogromny – powiedział Sławomir Pacek. Czystszy PET nie oznacza, że całej branży ulżyło. System kaucyjny przyniósł część korzyści zakładom zajmującym się PET. Materiał zebrany w tym systemie jest bardziej jednorodny i czystszy niż tworzywo wydzielane z odpadów komunalnych.
– Trochę lepiej ma ta część branży, która zajmuje się rPET-em, bo strumienia PET z systemu kaucyjnego jest więcej, jest tańszy i czystszy – zauważył Sławomir Pacek. Nie należy jednak jego zdaniem przenosić tej oceny na cały sektor.
– Generalnie branża recyklingu jest kolejny rok w zapaści. Kolejne zakłady mają problemy, zamykają się, przebranżawiają albo ograniczają wydajność – powiedział prezes Stowarzyszenia Polski Recykling. Europejskie dane potwierdzają pogorszenie sytuacji.
Zobacz całą rozmowę ze Sławomirem Packiem
Plastics Recyclers Europe informowało w listopadzie 2025 r., że w ciągu trzech lat Europa straciła niemal milion ton mocy recyklingowych tworzyw sztucznych. W samym 2025 r. liczba zamykanych zakładów znacząco wzrosła. Rynek nie chce wystarczająco dużo recyklatu. Problem zaczyna się w momencie, gdy recykler kończy proces technologiczny. Może odebrać materiał, posortować go, oczyścić i wyprodukować recyklat. Nadal jednak musi znaleźć przedsiębiorstwo, które ten produkt kupi. Zdaniem Sławomira Packa przez wiele lat sytuację regulowała ekonomia: – Przez prawie 20 lat decydował imperatyw ekonomiczny. Recyklaty były tańsze niż surowce pierwotne – powiedział. Ta relacja zmieniła się wraz ze spowolnieniem gospodarczym, niższym zapotrzebowaniem na tworzywa oraz większą podażą materiałów pierwotnych. Portal Komunalny opisywał już ten problem w kontekście PET: wraz ze wzrostem ilości dobrej jakości materiału z systemu kaucyjnego coraz ważniejsze staje się nie pytanie, czy można wyprodukować więcej recyklatu, lecz kto go później kupi.
Import zwiększa presję
Sławomir Pacek wskazał również na konkurencję ze strony recyklatów importowanych spoza Unii Europejskiej, w szczególności z Azji.
– Mamy bardzo tanie recyklaty z Azji, które napływają do Europy. Nie chronimy swojego rynku – podkreślił. Prezes Stowarzyszenia Polski Recykling ocenił, że europejscy producenci funkcjonują przy innych kosztach i wymaganiach dotyczących jakości oraz certyfikacji niż część konkurentów spoza UE. Szerszy problem presji taniego importu jest wskazywany również przez europejską branżę recyklingową. PRE wymienia niskie ceny materiałów pierwotnych oraz import spoza UE wśród przyczyn osłabienia europejskiego sektora.
PPWR daje nadzieję
Jednym z mechanizmów, które mają stworzyć trwały rynek dla recyklatów, jest PPWR. Rozporządzenie w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych ustanawia minimalną zawartość materiałów pochodzących z recyklingu w określonych opakowaniach z tworzyw sztucznych. W zależności od rodzaju opakowania poziomy przewidziane dla 2030 r. obejmują m.in. 30% dla jednorazowych butelek na napoje z tworzyw sztucznych, 30% dla określonych opakowań PET wrażliwych na kontakt oraz 35% dla części innych opakowań z tworzyw. Rozporządzenie zawiera przy tym mechanizm powiązania terminu z przyjęciem odpowiedniego aktu wykonawczego. Dla recyklerów oznacza to w przyszłości regulacyjnie gwarantowany popyt na część produkowanego materiału.
– Małym światełkiem w tunelu jest PPWR. Duże korporacje wiedzą, że przestawienie się na częściowe użycie recyklatów nie jest kwestią roku. Te relacje z recyklerami trzeba nawiązywać tu i teraz – powiedział Sławomir Pacek. Według prezesa Stowarzyszenia pierwsze efekty takiego przygotowania już są widoczne. Firmy zaczynają pytać recyklerów o dostępność materiałów, jakość, parametry i możliwości wykorzystania ich we własnej produkcji. Zdaniem Sławomira Packa perspektywa 2030 r. jest jednocześnie bliska i bardzo odległa. Dla korporacji planującej zmianę opakowań kilka lat to niewiele. Dla zakładu recyklingowego zmagającego się obecnie z brakiem popytu, kosztami energii i presją cenową mogą to być jednak lata decydujące o przetrwaniu. Dlatego Stowarzyszenie Polski Recykling chciałoby wcześniejszego wprowadzenia mechanizmów zwiększających obowiązkowe wykorzystanie recyklatów.
– Powinniśmy wprowadzić obowiązkowe użycie recyklatów szybciej niż PPWR. To pozwoliłoby nam dotrwać do 2030 roku – apelował Sławomir Pacek.
Zielone zamówienia nadal głównie na papierze
Jednym z potencjalnych sposobów zwiększenia popytu mogłyby być zielone zamówienia publiczne. Administracja i samorządy mogłyby w większym stopniu preferować produkty zawierające surowce wtórne, tworząc dodatkowy rynek dla materiałów pochodzących z recyklingu. Sławomir Pacek pozytywnie ocenił sam kierunek, ale nie widział obecnie wystarczającej determinacji do jego szerszego wdrażania.
– Zielone zamówienia to fajny projekt, ale nie widzę odzewu ze strony rządzących. Pozostaje on w sferze projektów – zauważył. Prezes Stowarzyszenia Polski Recykling sprowadził potrzeby branży do trzech działań. Pierwszym jest szybkie uruchomienie ROP-u. Drugim zwiększenie obowiązkowego wykorzystania recyklatów. Trzecim – stworzenie skuteczniejszych mechanizmów ochrony europejskiego rynku i zapewnienia porównywalnych warunków konkurencji.
– Tak naprawdę potrzebujemy trzech rzeczy: ROP-u, obowiązkowego użycia recyklatów i ochrony własnej gospodarki – powiedział Sławomir Pacek. ROP nie musi przy tym oznaczać, że wszystkie środki powinny bezpośrednio trafić do recyklerów.
– Nie muszą trafić do recyklerów. Niech po prostu zasilą całą gospodarkę – zachęcał ekspert. Chodzi więc o stworzenie systemu, w którym finansowanie pozwala stabilnie funkcjonować wszystkim jego elementom – od zbiórki i sortowania, po finalny recykling. Na zakończenie Sławomir Pacek jednoznacznie opowiedział się za szybkim wdrożeniem nowego systemu. Nie oczekuje modelu, który od pierwszego dnia rozwiąże wszystkie problemy.
– Łatwiej jest wprowadzić coś, co nie jest doskonałe, i poprawiać to, niż próbować doprecyzować idealny model, na który wszyscy się zgodzą – powiedział. Stanowisko to jest spójne z wcześniejszymi publicznymi wypowiedziami prezesa Stowarzyszenia. W swoim tekście dla Portalu Komunalnego oceniał, że obecny projekt UC100 ma niedoskonałości, ale z perspektywy recyklerów dostrzega podmioty rzeczywiście przetwarzające odpady w surowce.
🔍 Dlaczego polski sektor recyklingu tworzyw znajduje się w zapaści?
Branża zmaga się z brakiem systemowego wsparcia w postaci rozszerzonej odpowiedzialności producenta (ROP), niskim popytem na recyklaty, wysokimi kosztami energii oraz napływem tanich surowców wtórnych z Azji.
🔍 Jakie trzy kluczowe działania są zdaniem Sławomira Packa niezbędne dla ratowania branży?
Ekspert wskazuje na szybkie wdrożenie modelu ROP, wprowadzenie obowiązkowego udziału recyklatów w produktach (szybciej niż zakłada PPWR) oraz skuteczną ochronę rynku europejskiego przed tanim importem.
🔍 Co unijne rozporządzenie PPWR oznacza dla rynku recyklatów?
Rozporządzenie PPWR nakłada minimalne poziomy zawartości materiałów z recyklingu w opakowaniach z tworzyw sztucznych (np. 30% dla butelek jednorazowych do 2030 r.), co w przyszłości zagwarantuje popyt na surowce wtórne.
![ad1d budowlane [28.10-15.12.26]](https://portalkomunalny.pl/wp-content/uploads/2026/10/budowlane-1320-x-250-px.png?pas=12308864242611181246)
![ad1b puchar recyklingu 26 partnerzy [05.11-01.12.26]](https://portalkomunalny.pl/wp-content/uploads/2026/11/puchar-recyklingu-partnerzy1320-x-250-px-2.jpg?pas=3022349092611181246)
![ad1c abrys wydarzenia [od 03.03.25]](https://portalkomunalny.pl/wp-content/uploads/2025/03/wydarzenia.abrys_.pl-320-x-520-px.png?pas=18038023022611181246)











![ad1d budowlane [28.10-15.12.26]](https://portalkomunalny.pl/wp-content/uploads/2026/10/budowlane-1320-x-250-px.png?pas=16471256552611181246)









Komentarze (0)