Krzysztof Kasprzak

Przewidywanie przyszłości, podobnie jak i ocena przeszłości, jest zadaniem trudnym, a precyzowane oceny są na ogół subiektywne. Działania z przeszłości oceniamy według kryteriów współczesnych, a nie sytuacji istniejącej w chwili podejmowania określonych decyzji. A przyszłość to wielka niewiadoma, poddawana prognozowaniu przy niepełnych danych i narzędziach dobrych może dzisiaj, ale już niewystarczających jutro.


Podobnie jest z oceną ochrony przyrody w latach ubiegłych i działań wspierających tę działalność, bez względu na skale oceny: globalną, kontynentalną czy krajową.

Pozorny sukces

Wydawać by się mogło, że w ostatnich 20 latach działania w naszym kraju związane z ochroną przyrody odniosły znaczny sukces. Powierzchnia obszarów prawnie chronionych od 1980 r. do chwili obecnej zwiększyła się 9,5 razy. Szczególnie duży wzrost powierzchni nastąpił w przypadku obszarów chronionego krajobrazu (11), parków krajobrazowych (10,4), a nawet parków narodowych (2,5) i rezerwatów przyrody (1,9 razy). Wyraźny wzrost powierzchni chronionej obserwujemy zwłaszcza po 1995 r., a więc dopiero po 5 latach od uchwalenia w 1991 r. nowej Ustawy o ochronie przyrody. Wystąpiły wtedy także wzmożone działania rad gmin, podejmujących uchwały o tworzeniu obszarów chronionego krajobrazu i użytków ekologicznych oraz obejmowaniu ochroną indywidualnych tworów przyrody. Ochrona przyrody stała się działaniem, które obligatoryjnie ...

Wykup dostęp do płatnych treści Portalu Komunalnego!

Chcesz mieć dostęp do materiałów Portalu Komunalnego Plus?