Glediczja trójcierniowa

Glediczja trójcierniowa (Gleditsia triacanthos, rodzina bobowate – Fabaceae), to drzewo „obronne”, którego orężem są masywne, rozgałęzione ciernie o długości do 20 cm. Wyrastają bezpośrednio z pnia i grubszych gałęzi. Inną swoistą cechą glediczji jest szeroka, luźna i przejrzysta korona, przypominająca korony niektórych akacji, występujących na obszarach ciepłych. Prosty i na ogół wysoki pień pokrywa łuszcząca się podłużnie kora, odwinięta na zewnątrz w miejscach spękań. Długie, podwójnie pierzastozłożone liście o drobnych i jasnozielonych listkach, rzadko rozmieszczone na pędach, podkreślają lekkość i ażurowość korony. Owoce – efektowne, długie, płaskie i skręcone strąki utrzymują się na drzewach do wiosny. Wszystko to sprawia, iż glediczję rozpoznaje się z daleka.

Jej naturalny, zwarty zasięg geograficzny to wschodnie oraz centralne rejony USA, od środkowej Pensylwanii do Teksasu i Florydy, gdzie występuje już mniej licznie. Na przeważającym obszarze jest drzewem nizinnym. Mimo rozległego zasięgu nie jest pospolita w swojej ojczyźnie. Najliczniej występuje w dolinach rzek i nad jeziorami. W populacjach naturalnych oraz w uprawie spotykana jest bez...