Nowe regulacje w ochronie powietrza Cz. II

Nowelizacja nie zmienia zasadniczej konstrukcji systemu jakościowej ochrony powietrza, realizowanej według koncepcji wspólnych dla różnych elementów środowiska i opartej na trzech podstawowych założeniach. Pierwsze z nich przewiduje konieczność prawnego ustalenia wiążących wymagań jakościowych dla danego elementu środowiska, czyli w tym przypadku powietrza atmosferycznego (pod takim określeniem rozumiane jest powietrze na zewnątrz budynków i poza terenami zakładów przemysłowych; dyrektywa CAFE używa tu sformułowanie „powietrze troposferyczne”). Drugie z założeń dotyczy obowiązku prowadzenia monitoringu przestrzegania ustalonych wymagań jakościowych, a kolejne – konieczności podejmowania przeciwdziałań w przypadku stwierdzenia, w wyniku prowadzonego monitoringu, naruszenia obowiązujących wymagań co do stanu jakościowego danego elementu środowiska.

Odrębną kwestią (w sensie poddania osobnej regulacji prawnej), ale ściśle powiązaną i uzupełniającą całą konstrukcję, stanowią rozwiązania określające odpowiedzialność prawną podmiotów, których działania spowodowały naruszenie wymagań jakościowych.