170 mln zł dla Bydgoszczy na dokończenie dużego projektu retencyjnego

W powyższej stawce dofinansowań prym wiedzie Bydgoszcz. Na realizację miejscowego projektu o łącznej wartości 264 mln zł, bydgoskiemu MWiK przyznano dofinansowanie w kwocie około 166 mln zł ze środków UE.

Realizowany w ostatnich latach kompleksowy projekt rozbudowy systemu kanalizacji deszczowej, wraz z siecią zbiorników retencyjnych, znany jest w całej Polsce.

Dofinansowanie zakończenia projektu

Obecne dofinansowanie dotyczy natomiast dokończenia realizacji powyższego programu. I oznacza budowę kolejnych zbiorników retencyjnych, a także modernizację kanalizacji na tych obszarach miasta, które nie zostały ujęte w już zakończonym działaniu.

– Szczegółowe informacje dotyczące powyższego działania już niebawem dostępne będą na naszej stronie internetowej – wyjaśnia Tomasz Okoński, rzecznik Miejskich Wodociągów i Kanalizacji.

Innowacyjność i najwyższe dofinansowanie

Dodajmy też, że w konkursie NFOŚiGW z 2016 r., bydgoski projekt pn.: „Budowa i przebudowa kanalizacji deszczowej i dostosowanie sieci kanalizacji deszczowej do zmian klimatycznych, na terenie miasta Bydgoszczy”, z uwagi na kompleksowość i innowacyjność rozwiązań, uzyskał najwyższe dofinansowanie spośród siedmiu zaakceptowanych wniosków.

W ocenie NFOŚiGW, bydgoski projekt, jako jedyny w kraju rozwiązuje problemy dotyczące funkcjonowania systemu kanalizacji deszczowej i gospodarowania wodami opadowymi w skali całego miasta.

Prognozowanie i sterowanie retencją

Projekt zakłada wykorzystanie nowoczesnej metodologii obliczeń, z udziałem oprogramowania uwzględniającego prognozy opadów do roku 2050, a także możliwość sterowania retenecją zbiornikową z użyciem sztucznej inteligencji.

Zasadniczym celem kompleksowego projektu jest dostosowanie kanalizacji deszczowej do obecnego i planowanego sposobu zagospodarowania terenu, a także ochrona miasta przed skutkami deszczy nawalnych oraz nadmiernej ilości wód opadowych i roztopowych.

Podstawą zagospodarowanie wód

Jak zapewnia MWiK w Bydgoszczy, projekt zmienia filozofię traktowania wód opadowych. Zauważono bowiem, że budowa czy rozbudowa infrastruktury zapewniająca tylko odwodnienie, bez zagospodarowania wód, nie rozwiąże problemu nadmiaru wód opadowych i roztopowych, a jednocześnie deficytu wody w środowisku.

Najskuteczniejszym rozwiązaniem nie jest więc budowa nowych, coraz większych kanałów odprowadzających wodę deszczową, ale modernizacja kanałów już istniejących i budowa zbiorników gromadzących tę wodę, czyli zbiorników retencyjnych.

Przy czym, woda z kilkudziesięciu niewielkich zbiorników retencyjnych będzie wykorzystywana do nawadniania gruntów, podlewania miejskiej zieleni, a także do napełniania oczek wodnych. Natomiast tylko nadwyżki tej wody będą odprowadzane do rzeki.

Mała retencja na poziomie 19 200 m³

Warto wspomnieć, że w ramach dotychczas zrealizowanego, pierwszego etapu projektu, wybudowano nową sieć kanalizacji deszczowej o długości 8,9 km. Przebudowano też 90 km sieci kanalizacji deszczowej. A liczba wybudowanych urządzeń służących gospodarowaniu wodami opadowymi (z wyłączeniem kanalizacji deszczowej) to 86 szt.

Powierzchnia objęta systemem zagospodarowania wód opadowych to 17,75 km kwadratowych, a objętość retencjonowanej wody to 5 500 m sześciennych. Natomiast pojemność obiektów małej retencji osiągnęła wartość rzędu 19 200 m sześciennych.