Woda na Ziemi – pojawiła się później niż sądziliśmy

Jednym z głównych nierozwiązanych problemów nauk planetarnych jest ustalenie momentu, w którym woda pojawiła się na Ziemi. „Jeśli uda nam się znaleźć odpowiedź na to pytanie, będziemy mogli lepiej określić, kiedy i w jaki sposób rozwinęło się życie” – podkreśla prof. Katherine Bermingham z Rutgers University (USA).

Analiza meteorytów kluczem do odkrycia

Aby rozwiązać to zagadnienie, prof. Bermingham i jej zespół przeanalizowali izotopy molibdenu w skałach pochodzących z różnych regionów Ziemi oraz w meteorytach zebranych w National Museum of Natural History w Smithsonian Institution. Meteoryty dzielą się na dwie główne grupy:

• CC – powstałe w zewnętrznych, bardziej wilgotnych rejonach Układu Słonecznego,
• NC – uformowane w wewnętrznej, bardziej suchej części Układu Słonecznego.

Dzięki tej metodzie badacze mogli lepiej określić, jakie materiały przyczyniły się do powstania naszej planety i w jakim stopniu zawierały wodę.

Badania koncentrowały się na meteorytach z grupy NC. Analiza składu izotopowego wykazała, że skały ziemskie są bardziej podobne do meteorytów pochodzących z wewnętrznego Układu Słonecznego niż do tych z jego zewnętrznych obszarów. Oznacza to, że budulec naszej planety pochodził głównie z suchszych rejonów Układu Słonecznego.

Nowe spojrzenie na teorię powstania wody na Ziemi

Odkrycie podważa popularną teorię, według której znaczna część ziemskiej wody została dostarczona w wyniku zdarzenia prowadzonego do powstania Księżyca. Zamiast tego, dane wskazują, że woda mogła pojawić się na Ziemi w późniejszych etapach jej formowania, w mniejszych porcjach, po uformowaniu się Księżyca.

To oznacza, że procesy akrecji i bombardowania przez asteroidy mogły odgrywać większą rolę w dostarczaniu wody, niż wcześniej sądzono. Wiele małych zdarzeń w długim czasie mogło stopniowo zwiększać zasoby wodne planety, zamiast jednej, gwałtownej dostawy wody.

Wpływ późnej akrecji na obecność wody

Prof. Bermingham podkreśla, że choć zdarzenie prowadzące do powstania Księżyca nie było głównym źródłem ziemskiej wody, to niewielka jej ilość mogła zostać dostarczona w procesie zwanym późną akrecją. Badania te rzucają nowe światło na mechanizmy dostarczania wody na planety skaliste i mogą pomóc w poszukiwaniu życia na innych obiektach kosmicznych.

Znaczenie odkrycia dla przyszłych badań

Nowe ustalenia mogą mieć istotne konsekwencje nie tylko dla badań nad Ziemią, ale także dla poszukiwania wody na innych planetach i księżycach Układu Słonecznego. Jeśli woda rzeczywiście dotarła na Ziemię w późniejszych etapach jej ewolucji, oznacza to, że podobne mechanizmy mogą występować także na innych planetach, zwiększając szanse na znalezienie tam warunków sprzyjających życiu.

Astronomowie planują dalsze badania meteorytów i innych ciał niebieskich, aby zweryfikować hipotezy dotyczące pochodzenia wody. Przyszłe misje kosmiczne, takie jak Artemis czy programy eksploracyjne Marsa, mogą dostarczyć nowych dowodów na to, jak woda pojawia się na planetach i jakie czynniki wpływają na jej obecność.