MKiŚ: w 2025 r. do budżetu państwa może wpłynąć blisko 180 mln zł z tzw. opłaty foliówkowej

Zgodnie z szacunkami ministerstwa wpływy z tytułu opłaty recyklingowej w 2025 r. będą utrzymywały się na podobnym poziomie jak w latach poprzednich. W ub.r. z tytułu tej opłaty wpłynęło do budżetu państwa ok. 178,7 mln. Z kolei w latach 2021-2023 r. było to odpowiednio: ok. 172,5 mln zł, 174,5 mln zł i blisko 173 mln zł.

Opłatę recyklingową za lekką torbę na zakupy z tworzywa sztucznego wprowadzono 1 stycznia 2018 r. Po wprowadzeniu opłaty część sklepów zaczęła obchodzić przepisy, oferując torby z tworzywa sztucznego na zakupy o grubości niewiele powyżej 50 mikrometrów, te z kolei nie mieściły się w definicji lekkiej torby i nie podlegały opłacie. Dlatego przepisy uszczelniono i od 1 września 2019 r. opłatą recyklingową objęto też torby o grubości przynajmniej 50 mikrometrów.

Opłata recyklingowa zmienia nawyki Polaków

Resort klimatu podkreśla, że opłata skutecznie zachęca konsumentów do wyboru alternatywnych rozwiązań, takich jak torby materiałowe wielokrotnego użytku. Przed wprowadzeniem opłat, średnie roczne zużycie toreb foliowych (wszystkich grubości) na mieszkańca szacowano na około 300 sztuk rocznie. Po wprowadzeniu opłaty, zużycie objętych nią lekkich toreb znacząco spadło:

2018 r.: ok. 9 sztuk na osobę rocznie
2019 r.: ok. 3,7 sztuk na osobę rocznie
2020 r.: ok. 5,2 sztuk na osobę rocznie
2021 r.: ok. 5,3 sztuk na osobę rocznie
2022 r.: ok. 5,5 sztuk na osobę rocznie
2023 r.: ok. 6,1 sztuk na osobę rocznie

Zgodnie z rozporządzeniem sklepy, które udostępniają klientom torby foliowe muszą w cenie torby uwzględnić opłatę recyklingową, która wynosi 20 groszy za sztukę plus VAT. Opłata może stanowić całkowity koszt torby lub zostać doliczona do ustalonej ceny.

Opłatę trzeba zapłacić za wszystkie torby na zakupy z tworzywa sztucznego, za wyjątkiem tzw. zrywek (o grubości materiału poniżej 15 mikrometrów), które są wymagane ze względów higienicznych lub oferowane jako podstawowe opakowanie żywności sprzedawanej luzem. Opłata za zrywki powinna być pobierana, gdy taka torba nie służy do pakowania żywności.

Opłata recyklingowa stanowi dochód budżetu państwa i zgodnie z przepisami jest przekazywana przez prowadzącego jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego, który ją pobiera, na specjalne konto bankowe otwarte przez marszałka województwa.

Wprowadzenie opłaty SUP za jednorazowe opakowania

Od 1 stycznia 2024 r. w handlu i gastronomii, a także w urządzeniach vendingowych pobierane są opłaty za pojemniki i kubki jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, w które pakowana jest żywność i napoje (tzw. opłata SUP – Single-use plasics). Stawki opłat za opakowania z tworzyw sztucznych zostały określone w rozporządzeniu na poziomie 20 gr dla kubków na napoje oraz 25 gr dla pojemników na żywność.

Jak wynika z danych MKiŚ przekazanych PAP, w 2025 r. do Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej wpłynęło z tytułu opłat pobieranych w sklepach od klientów za kubki na napoje i pojemniki na żywność ok. 156,6 mln zł. Najwięcej z woj. mazowieckiego (ok. 40 mln). Ministerstwo wyjaśniło, że dane dotyczą wpływów do NFOŚiGW w 2025 r. za rok 2024. Resort pytany o możliwe wpływy z opłaty SUP w kolejnych latach, odpowiedział, że nie da się tego oszacować, ponieważ zaczęto je pobierać dopiero w zeszłym roku.

Przedsiębiorcy opłatę SUP pobraną od klientów muszą wpłacać na rachunek bankowy prowadzony przez marszałka województwa do 15 marca roku następnego po pobraniu opłaty. Za nieprzestrzeganie przepisów na firmy może zostać nałożona kara w wysokości od 500 zł do 100 tys. zł.

W dniach 1-2 października 2025 r. w Warszawie, w Hotelu Airport Okęcie odbędzie się wyjątkowe wydarzenie:

Forum Recyklingu 2025

W programie Forum zaplanowano tematy kluczowe dla całego łańcucha wartości – od recyklingu ZSEE, przez biorecykling, aż po cyfrowe rozwiązania w systemie ROP i kaucji. Uczestnicy poznają realne przykłady wdrożeń, które zwiększyły efektywność i ograniczyły koszty operacyjne. Forum zaprezentuje także wyniki nowego „Raportu Punkt Zero Recyklingu w Polsce 2.0”, opartego na badaniach składu frakcji podsitowej odpadów komunalnych.