Emisje przemysłu petrochemicznego mogą wzrosnąć o połowę do 2050 r.

Przemysł petrochemiczny przetwarza ropę naftową i gaz ziemny na związki chemiczne wykorzystywane do produkcji tworzyw sztucznych, nawozów, włókien, gumy, rozpuszczalników i detergentów. Obecnie odpowiada za ok. 13 proc. emisji gazów cieplarnianych pochodzących z przemysłu i 3,5 proc. wszystkich światowych emisji. Naukowcy z University of Sheffield, University of Cambridge, University of Bath oraz University of California (USA) przeprowadzili analizę ponad 37 tys. zakładów i instalacji petrochemicznych z całego świata, obejmującą 81 związków chemicznych oraz ponad 2 tys. sposobów ich wytwarzania. Uwzględnili zarówno emisje powstające bezpośrednio w zakładach, jak i te związane z pozyskiwaniem surowców oraz energii potrzebnej do produkcji.

Prognozy emisji do 2050 roku

Według ich szacunków w 2023 r. przemysł petrochemiczny odpowiadał za emisję ok. 2 mld ton ekwiwalentu dwutlenku węgla. Jeśli sektor będzie rozwijał się zgodnie z dotychczasowymi trendami, bez dodatkowych działań ograniczających jego wpływ na klimat, w 2050 r. wartość ta może sięgnąć 3 mld ton rocznie. Oznaczałoby to wzrost o około połowę. Okazało się również, że obecne emisje są bardzo nierównomiernie rozłożone. Zaledwie 10 proc. analizowanych zakładów odpowiada za 53 proc. emisji całego sektora. Zdaniem autorów oznacza to, że skoncentrowanie działań na stosunkowo niewielkiej liczbie najbardziej emisyjnych instalacji mogłoby przynieść szczególnie duży efekt. Spośród podstawowych związków chemicznych największe emisje wiązały się z produkcją etylenu (wykorzystywanego głównie do produkcji tworzyw sztucznych) i amoniaku (do produkcji nawozów). W 2023 r. wyniosły one odpowiednio ok. 290 mln i 250 mln ton ekwiwalentu CO2.

Perspektywy redukcji emisji i dekarbonizacja

Naukowcy sprawdzili również, na ile różne działania mogłyby ograniczyć przyszłe emisje badanego sektora. Pod uwagę wzięli m.in. oszczędniejsze zużycie energii, elektryfikację produkcji, ograniczanie wykorzystania paliw i surowców kopalnych oraz wychwytywanie CO2. Żaden z tych sposobów zastosowany samodzielnie nie wystarczyłby jednak do zneutralizowania emisji sektora petrochemicznego. Nawet bardzo optymistyczny scenariusz, łączący silną dekarbonizację energetyki, wychwytywanie CO2 na dużą skalę i dostępność surowców pochodzenia biologicznego, nie pozwoliłby osiągnąć zerowej emisji netto do 2050 r. Dlatego – zdaniem autorów publikacji – konieczne jest także ograniczenie zapotrzebowania na produkty petrochemiczne. „Musi być ono częścią rozwiązania, obok czystszych metod produkcji” – podkreślił główny autor publikacji dr Fanran Meng.