Gospodarka akumulatorami kwasowo-ołowiowymi w Polsce

Niewłaściwe postępowanie z akumulatorami kwasowo-ołowiowymi może stanowić istotne zagrożenie dla środowiska naturalnego. Powyższe stwierdzenie dotyczy zarówno akumulatorów nowych, jak i zużytych. Określenie takiego akumulatora jako produktu niebezpiecznego dla środowiska naturalnego jest związane z właściwościami surowców, zastosowanych do jego produkcji, a mianowicie ołowiu oraz kwasu siarkowego(VI).

Od opracowania w 1859 r. przez Gastona Plantego podstaw konstrukcyjnych akumulatora kwasowo-ołowiowego minęło blisko 150 lat. W tym czasie zebrano wiele doświadczeń, które pozwoliły na opracowanie przepisów dotyczących bezpiecznej obsługi i użytkowania akumulatorów kwasowo-ołowiowych. Równocześnie, wraz z rozwojem technologii produkcji, opracowano skuteczne sposoby eliminowania zużytych akumulatorów kwasowo-ołowiowych z odpadów komunalnych i przemysłowych. Podstawowym sposobem jest zbiórka zużytych akumulatorów od użytkowników końcowych, a następnie poddanie ich procesowi recyklingu. W ten sposób uzyskujemy surowce do produkcji nowych akumulatorów.
Podsumowując bieżącą sytuację w zakresie gospodarowania odpadami zużytych akumulatorów kwasowo-ołowiowych, należy pozytywnie ocenić obowiązujące obecnie przepisy dotyczące ochrony środowiska naturalnego w Polsce. Zarówno ustawa o odpadach¹, jak i ustawa o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej i opłacie depozytowej², znowelizowan...