Definicję pojęcia „powierzchnia biologicznie czynna” oraz zakres jej stosowania w procesie budowlanym określiło Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zgodnie z zapisem §3 pkt. 22 rozporządzenia powierzchnię terenu biologicznie
czynna należało rozumieć jako grunt rodzimy pokryty roślinnością lub wodę powierzchniową na działce budowlanej. Pojęcie obejmowało także 50% sumy nawierzchni tarasów i stropodachów, urządzonych jako stałe trawniki lub kwietniki na podłożu zapewniającym ich naturalną wegetację o powierzchni nie mniejszej niż 10 m
2. Wprowadzenie tego przepisu miało na celu ujednolicenie interpretacji pojęcia nie tylko przy realizacji inwestycji, ale także przy określaniu przeznaczenia i zasad zagospodarowania terenów. Pomimo że w ustaleniach miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego pojęcie wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej było stosowane z powodzeniem od wielu lat, to...
Chcesz mieć dostęp do materiałów Portalu Komunalnego Plus?
Wykup dostęp — 5,00 zł
Płatności obsługują:
PayU
BLIK
Podaj adres e-mail użyty przy zakupie — wyślemy Ci nowy link dostępu.