Prywatyzacja polskich przedsiębiorstw ciepłowniczych
Mariusz Erdmann
Przedsiębiorstwa komunalne, postrzegane jako ostoja zacofania technicznego i konserwatyzmu ekonomicznego, od lat 90. podlegają stopniowym przemianom. Wydaje się, że na tle całego sektora przedsiębiorstwa ciepłownicze, które dość szybko i w szerokim zakresie zostały skomunalizowane, przodują w realizacji głębokiej restrukturyzacji formy i sposobu prowadzenia działalności gospodarczej.
Takie tempo przekształceń narzuciły m.in. wymogi ustawy Prawo energetyczne (DzU z 2003 r. nr 153, poz. 1054), warunki koncesyjne wytwarzania i dystrybucji ciepła, określane przez terenowe oddziały URE, potrzeba dostosowania potencjału produkcyjnego do stale zmniejszającego się zapotrzebowania na ciepło oraz konieczność sprostania wyzwaniom konkurencji lub poprawy wizerunku firmy w oczach odbiorców. Niekiedy, choć rzadziej, decyzja o restrukturyzacji techniczno-ekonomicznej wynikała z oczekiwania lub wprost z życzenia władz miasta lub gminy.
W zdecydowanej większości przedsiębiorstw ciepłowniczych stało się oczywiste, że to restrukturyzacja powinna ukształtować odpowiedni do zakresu działalności model przedsiębiorstwa i stąd obejmować musi wszystkie elementy jego działalności, zwłaszcza organizacyjne, finansowe, ekonomiczne, techniczne i kadrowe.
Skuteczna realizacja procesu restrukturyzacji winna pozwolić na uzyskanie pozytywnej odpowiedzi na pytanie, czy przedsiębiorstwo posiada perspektywiczną zdolność do prawidłowego realizowania powie...
Przedsiębiorstwa komunalne, postrzegane jako ostoja zacofania technicznego i konserwatyzmu ekonomicznego, od lat 90. podlegają stopniowym przemianom. Wydaje się, że na tle całego sektora przedsiębiorstwa ciepłownicze, które dość szybko i w szerokim zakresie zostały skomunalizowane, przodują w realizacji głębokiej restrukturyzacji formy i sposobu prowadzenia działalności gospodarczej.
Takie tempo przekształceń narzuciły m.in. wymogi ustawy Prawo energetyczne (DzU z 2003 r. nr 153, poz. 1054), warunki koncesyjne wytwarzania i dystrybucji ciepła, określane przez terenowe oddziały URE, potrzeba dostosowania potencjału produkcyjnego do stale zmniejszającego się zapotrzebowania na ciepło oraz konieczność sprostania wyzwaniom konkurencji lub poprawy wizerunku firmy w oczach odbiorców. Niekiedy, choć rzadziej, decyzja o restrukturyzacji techniczno-ekonomicznej wynikała z oczekiwania lub wprost z życzenia władz miasta lub gminy.
W zdecydowanej większości przedsiębiorstw ciepłowniczych stało się oczywiste, że to restrukturyzacja powinna ukształtować odpowiedni do zakresu działalności model przedsiębiorstwa i stąd obejmować musi wszystkie elementy jego działalności, zwłaszcza organizacyjne, finansowe, ekonomiczne, techniczne i kadrowe.
Skuteczna realizacja procesu restrukturyzacji winna pozwolić na uzyskanie pozytywnej odpowiedzi na pytanie, czy przedsiębiorstwo posiada perspektywiczną zdolność do prawidłowego realizowania powie...
