Recykling odpadów włókienniczych po nowemu
W grudniowym i styczniowym numerze „Przeglądu Komunalnego” przedstawione zostały główne założenia nowelizacji dyrektywy ramowej o odpadach, dokonanej Dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2025/1892 z 10 września 2025 r. zmieniającą dyrektywę 2008/98/WE w sprawie odpadów (Dz. Urz. UE L z 2025 r. poz. 1892). Dalsze uwagi są kontynuacją tych analiz.
Zgodnie z zasadą „zanieczyszczający płaci”, o której mowa w art. 191 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, według nowych przepisów istotne jest, aby producenci, którzy po raz pierwszy udostępniają na rynku na terytorium państwa członkowskiego określone wyroby włókiennicze (dalej to pojęcie, zgodnie z dyrektywą, będzie obejmować także wyroby zawierające materiały włókiennicze oraz wyroby obuwnicze), ponosili odpowiedzialność za gospodarowanie nimi po zakończeniu ich przydatności do użycia, a także za przedłużenie ich okresu użytkowania poprzez udostępnienie na rynku używanych wyrobów włókienniczych, uznanych w przewidzianym trybie za nadające się do ponownego użycia, w takim właśnie celu. W celu wdrożenia zasady „zanieczyszczający płaci” powinny zostać ustanowione obowiązki dotyczące odpowiedniego gospodarowania wyrobami włókienniczymi, adresowane do ich producentów, w tym do każdego wytwórcy, importera lub dystrybutora, którzy – niezależnie od stosowanej techniki sprzedaży, w tym za pośrednictwem umów zawieranych na odległość w rozumieniu art. 2 pkt 7 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE 9 – po raz pierwszy udostępniają w ramach działalności zawodowej, pod swoją własną nazwą lub swoim własnym znakiem towarowym, te wyroby na rynku na terytorium państwa członkowskiego.
