Stewarcja kameliowata

Osiem gatunków stewarcji należy do najpiękniejszych drzewiastych roślin ozdobnych, występujących w stanie naturalnym we wschodniej Azji (Japonia, Chiny, Korea) i na południowym wschodzie Stanów Zjednoczonych. Mimo swej atrakcyjności, bardzo rzadko uprawiane są w Europie, w tym w Polsce. Ich największą ozdobę stanowią kwiaty i przebarwione jesienią liście. Stosunkowo najczęściej ogrody zdobi stewarcja kameliowata (Stewartia pseudocamellia). Nazwa rodzajowa rośliny pochodzi od nazwiska Johna Stuarta, lorda Butte, brytyjskiego polityka i mecenasa nauk, żyjącego w latach 1713-1792. Stewarcja jest blisko spokrewniona z krzewem herbacianym, nazywanym także herbatą chińską – Thea (Camelia sinensis), służącym do sporządzania znanego na całym świecie napitku – herbaty. Podobna do niej jest również kamelia japońska (Camelia japonica) – roślina ozdobna o zawsze zielonych liściach i pięknych kwiatach, w naszym kraju służąca do dekoracji wnętrz.

 

Stewarcja kameliowata rośnie dziko na japońskich wyspach Honsiu i Sikoku w lasach górskich. Drzewo dorasta tam do wysokości 18 m, w uprawie osiąga przeciętnie 4-5 m. Zdarzają się też okazy 8-10-metrowe. W klimacie chłodniejszym często rośnie krzewiasto. Na pniu i na grubych gałęziach czerwonawa kora złuszcza się delikatnymi płatami, ukazując nową, wielobarwną, która może ...