Usuwanie drzew lub krzewów z terenu nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków

Drzewa i krzewy znajdujące się na terenie nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków już z samej istoty powinny podlegać szczególnej ochronie. Z jednej strony mogą one bowiem stanowić cenną wartość przyrodniczą, z drugiej natomiast istotnie wpływać na wartość estetyczną zabytku, w sąsiedztwie którego się znajdują.

Dlatego też w dotychczasowym stanie prawnym podlegały one podwójnej ochronie. Po pierwsze, zgodnie z postanowieniami art. 83a ust. 1 Ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (DzU z 2016 r. poz. 2134, z późn. zm.), zezwolenie na usunięcie drzew lub krzewów z terenu nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków wydawał wojewódzki konserwator przyrody. Po drugie natomiast, ten sam organ na podstawie art. 36 ust. 1 pkt 11 Ustawy z 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (DzU z 2014 r. poz. 1446, z późn. zm.) wydawał pozwolenie na podejmowanie innych działań, które mogłyby prowadzić do naruszenia substancji lub zmiany wyglądu zabytku wpisanego do rejestru. W ramach takich działań mieściło się, oczywiście, również usuwanie drzew lub krzewów. Dlatego też w praktyce usunięcie tych obiektów przyrodniczych wymagało podwójnego działania ? zarówno posiadacza nieruchomości, jak i tego samego organu administracji. Takie rozwiązanie trudno było uznać za optymalne, w związku z czym prowadzone były prace legislacyjne zmierzające do wyeliminowania opisanego wyżej dublowania działań.

Skutki nowej ustawy