Główny nurt w polskiej bioenergetyce to wykorzystanie biomasy w procesach spalania i współspalania.
Decyduje o tym duży potencjał biomasy, jak również wciąż znaczące zasoby węgla, będącego podstawowym paliwem rodzimej energetyki. Jeżeli zaś chodzi o rozwój rynku biopaliw płynnych, to wykorzystanie roślin oleistych do produkcji estrów kwasów tłuszczowych z roślin energetycznych pierwszej generacji, takich jak rzepak, stanowi jedną z nielicznych inicjatyw ostatnich lat, która miała zapewnić Polsce stałe miejsce w Europie1. Kierunek ten, choć ważny, rodzi pytania w kwestiach etycznych w obliczu wzrastających cen żywności oraz siedmiomiliardowej, wciąż zwiększającej się populacji naszej planety, co znalazło swój oddźwięk w regulacjach Komisji Europejskiej2.
Jednym z rozwiązań tego problemu jest zastosowanie zasobów bioenergetycznych drugiej generacji (rośliny energetyczne rosnące na glebach odłogowych) oraz trzeciej generacji (biomasa wodna, glony) do produkcji paliw płynnych w procesie szybkiej pirolizy biomasy. Technologia ta jest badana od lat 80. dwudziestego wieku, kiedy miał miejsce pierwszy kryzys paliwowy. Jednak dopiero teraz potrafimy sterować tym procesem w skali, która daje szanse na jej efektywną komercjalizację.
 Charakterystyka pirolizy
Najistotniejszym parametrami charakteryzującymi pr...
Plus

Wykup dostęp do płatnych treści Portalu Komunalnego!

Chcesz mieć dostęp do materiałów Portalu Komunalnego Plus?

Wykup dostęp — 5,00 zł
Płatności obsługują: PayU BLIK

Masz już dostęp do tego artykułu?

Podaj adres e-mail użyty przy zakupie — wyślemy Ci nowy link dostępu.