Zalesianie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego

Kilkakrotnie wskazywano już na konieczność precyzyjnego określenia zasad przeznaczania gruntów rolnych do zalesienia¹, które winno być powiązane z przepisami ustawy o lasach² oraz ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym³. Znowelizowana ustawa o przeznaczaniu gruntów rolnych do zalesiania^{4, 5} uwzględniła te opinie. Jednoznacznie określono, że do zalesiania może być przeznaczony grunt rolny, będący częścią gospodarstwa rolnego lub stanowiący jego całość, jeżeli spełnia co najmniej jeden z następujących warunków. Jest gruntem: klasy VIz, VI i V, a także klasy IV (jeżeli jego powierzchnia w łącznej powierzchni gruntu przeznaczonego do zalesienia nie przekracza 10%), położonym na stoku o średnim nachyleniu powyżej 15% lub jeśli jest gruntem zdegradowanym, w rozumieniu przepisów o ochronie gruntów rolnych i leśnych⁶.
Grunt ten powinien też być przewidziany do zalesienia w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego lub w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Za gospodarstwo rolne uważa się gospodarstwo w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego, które jego właściciel, spadkodawca lub darczyńca prowadził bądź prowadzi osobiście co najmniej od 5 lat. Winno to być potwierdzone przez urząd gminy, na którego terenie gospodarstwo się znajduje.
Zalesianie – podobnie jak wylesianie - jest także przedsięwzięciem, mogącym znacząco oddziaływać na środowisko, dla którego może być wymagane sporządzen...