Zastosowanie koagulantów w różnych technologiach na przykładzie oczyszczalni ścieków w Lubinie

Miejska Oczyszczalnia Ścieków w Lubinie, zaprojektowana w 1971 r., obejmująca stopień mechaniczny oraz złoża biologiczne w drugim stopniu, miała zapewnić wymagany stopień oczyszczania ścieków do 1985 r. W takiej sytuacji należało podjąć decyzję o zastąpieniu starej oczyszczalni nową, spełniającą aktualne wymogi prawa polskiego i Unii Europejskiej. W 2001 r. oddano do eksploatacji oczyszczalnię ścieków dla Lubina, zaprojektowaną w oparciu o technologię pięciofazowego osadu czynnego Bardenpho.

Oczyszczalnia ścieków w Lubinie jest nowoczesną wysokosprawną oczyszczalnią, w której prowadzony jest proces mechaniczno-biologicznego oczyszczania ścieków. W stopniu mechanicznym usuwane są ciała stałe pływające i wleczone na kratach oraz zawiesina ziarnista (piasek, żużel, koksik) w piaskowniku. Wydzielone na kratach skratki poddawane są procesowi dezynfekcji za pomocą wapna chlorowanego. Piasek jest separowany i płukany ze związków organicznych w zintegrowanym separatorze i płuczce piasku.
W stopniu biologicznym dopływające do reaktora ścieki surowe wraz z osadem recyrkulowanym (recyrkulacja a) trafiają do strefy beztlenowej (I faza procesu), w której z osadu czynnego uwalnia się fosfor. W dalszym ciągu procesu oczyszczania następuje denitryfikacja ścieków w warunkach anoksycznych I komory anoksycznej (II faza procesu). Źródło węgla do procesu denitryfikacji stanowią tu zanieczyszczenia organiczne zawarte w ściekach surowych.
W strefie tlenowej zachodzi proc...