Recykling odpadów żywnościowych może przynieść ogromne korzyści; wyzwaniem pozostaje mikroplastik

Analiza cyklu życia odpadów spożywczych w USA

Zespół prof. Roya przeanalizował potencjalne skutki wdrożenia systemu recyklingu odpadów żywnościowych w skali całego kraju. Wykorzystując dane z całych Stanów Zjednoczonych badacze opracowali modele oceny cyklu życia odpadów spożywczych, aby przeanalizować potencjalne skutki stosowania różnych metod ich zagospodarowania, tj. kompostowania, fermentacji beztlenowej lub składowania na wysypiskach. W podejściu tym uwzględniono każdy etap „drogi” odpadów: od momentu ich dostarczenia do stacji przeładunkowej aż po ich ostateczną postać – czy to kompostu na polu, energii elektrycznej uzyskanej z metanu, czy też zalegającej na wysypisku, mazistej sterty zmieszanej z plastikiem, która powoli emituje gazy cieplarniane.

Wpływ recyklingu bioodpadów na klimat i środowisko

Zgodnie z wyliczeniami naukowców przekierowanie odpadów żywnościowych ze składowisk do procesów kompostowania i fermentacji beztlenowej w skali całych Stanów Zjednoczonych pozwoliłoby ograniczyć obecny wpływ tych śmieci na klimat o 89–99 proc. Zanieczyszczenie środowiska biopierwiastkami – takimi jak związki azotu i fosforu – które może przyczyniać się do uciążliwych letnich zakwitów sinic w jeziorach – mogłoby spaść o 49–54 proc. w przypadku azotu oraz o 78–98 proc. w przypadku fosforu.

Zagrożenie mikroplastikiem w rolnictwie

Naukowcy ustalili jednak, że jeśli produkty organiczne uzyskane w wyniku kompostowania i fermentacji beztlenowej byłyby rozprowadzane na polach uprawnych, mogłyby one również wprowadzać do gleby około 20 tys. ton mikroplastiku rocznie.

„Wskazuje to na konieczność uwzględnienia w planach nie tylko kierowania odpadów żywnościowych z wysypisk do rozwiązań alternatywnych, ale także postępowania z mikroplastikiem, który może pozostawać w uzyskanym kompoście i innych materiałach organicznych” – skomentował prof. Roy.

Współautorka badania Kate Porterfield z Gund Institute for Environment University of Vermont podkreśliła, że mikroplastik jest obecny wszędzie. „Jeśli nie podejmiemy celowych działań i nie opracujemy planu minimalizacji zawartości plastiku w odzyskanych materiałach mających poprawiać właściwości gleby, prawdopodobnie będzie on w nich obecny, biorąc pod uwagę, jak powszechny jest aktualnie w naszym systemie żywnościowym” – podkreśliła badaczka.

W jej opinii potrzebne jest lepsze planowanie na każdym etapie procesu recyklingu żywności, a nawet już na etapie projektowania opakowań, zanim jeszcze żywność się w nich znajdzie.

Wartość odżywcza odpadów organicznych dla gleby

W badaniu wzięto również pod uwagę potencjalne zmniejszenie zapotrzebowania rolnictwa na nawozy syntetyczne dzięki ich zastąpieniu składnikami odżywczymi odzyskanymi z odpadów organicznych.

Naukowcy ocenili jednak, że składniki odżywcze odzyskane z odpadów żywnościowych pokryłyby jedynie około 2 proc. rocznego zapotrzebowania na nawozy w USA.

Skala marnowania żywności i regulacje prawne

Autorzy pracy zwrócili uwagę, że kwestia marnowania żywności staje się coraz ważniejszym problemem. Na przykład w USA marnuje się nawet 40 proc. żywności, a wyrzucane produkty spożywcze zajmują aż jedną czwartą i tak już kurczącej się przestrzeni na wysypiskach śmieci.

Dlatego kompostowanie odpadów żywnościowych przestało być domeną jedynie zapalonych ogrodników-amatorów i w niektórych amerykańskich stanach stało się wymogiem prawnym. Jednym z pierwszych stanów, w których wprowadzono obowiązek kierowania odpadów żywnościowych poza wysypiska, był stan Vermont.

Zdaniem prof. Roya praca jego zespołu może pomóc jasno określić korzyści płynące z recyklingu odpadów żywnościowych, jak i z wyprzedzeniem ujawnić potencjalne problemy z tym związane, co ułatwi wprowadzanie systemu przetwarzania tego typu śmieci.