Sejm za zmianą definicji małej instalacji OZE

Zmiany definicji małej instalacji mają ograniczyć obowiązki koncesyjne dla przedsiębiorców wykonujących działalność gospodarczą w zakresie małych instalacji, m.in. poprzez podniesienie progu łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej lub mocy osiągalnej cieplnej w skojarzeniu dla instalacji OZE określonej w ustawie.

W samej ustawowej definicji “małej instalacji” zwiększa się maksymalną moc zainstalowaną elektryczną z 500 kW do 1 MW, a maksymalną moc osiągalną cieplną w skojarzeniu – z 900 kW do 3 MW. W uzasadnieniu wskazano, że przedsiębiorcy posiadający koncesje, których instalacje spełnią nowe warunki, automatycznie zostaną przeniesieni do rejestru wytwórców energii w małej instalacji.

W ustawie przewiduje się, że KOWR będzie mógł w trybie bezprzetargowym przekazywać w dzierżawę spółkom Skarbu Państwa pod budowę OZE grunty rolne z Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa.

Ustawa zakłada też przedłużenie do 30 czerwca 2045 r. szeregu mechanizmów. Chodzi o: okres obowiązywania mechanizmu rozliczeń “opustu” w ramach systemu prosumenckiego; obowiązek zakupu niewykorzystanej energii elektrycznej przez mikroinstalacje OZE działające poza systemem prosumenckim; obowiązek zakupu niewykorzystanej energii elektrycznej po stałej cenie albo prawa do dopłaty do ceny rynkowej energii elektrycznej w ramach systemów FIT oraz FIP; obowiązek zakupu energii elektrycznej po stałej cenie albo prawa do dopłaty do ceny rynkowej energii elektrycznej w ramach systemu aukcyjnego.

Zgodnie z regulacją minister właściwy ds. klimatu zyskuje delegację ustawową do wydania rozporządzenia określającego ilości i wartości energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, które mogą zostać sprzedane w drodze aukcji w latach kalendarzowych 2022–2026.

Ustawa przewiduje też zmiany w obszarze planowania przestrzennego. Zgodnie z obecnymi regulacjami instalacje OZE o mocy powyżej 100 kW powinny zostać uwzględnione w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego danej gminy, i dalej w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego.

Regulacja zwiększa ten próg do 500 kW z dwoma wyjątkami. W studium nie będą musiały być uwzględniane “wolnostojące urządzenia fotowoltaiczne” o mocy do 1 MW ani “urządzenia fotowoltaiczne inne niż wolnostojące”, czyli np. panele dachowe oraz bardziej zaawansowane technologicznie urządzenia fotowoltaiczne zintegrowane z budynkiem.