Prawne aspekty unieszkodliwiania osadów ściekowych

Według danych Głównego Urzędu Statystycznego¹ w 2003 r. w kraju powstało 2176 mln m³ ścieków wymagających oczyszczania, w tym do oczyszczalni doprowadzono 1966 mln m³. Przyjmując wskaźnik ilościowy 0,2 kg s.m. osadów powstających z 1 m³ ścieków2, łączną ilość osadów wytworzonych w 2003 r. oszacować można na poziomie 400 tys. ton s.m. osadów (ponad 1,3 mln ton osadów o uwodnieniu 70%). Stanowi to prawie dwukrotny wzrost w porównaniu z początkiem lat 90.

Wzrost ilości osadów obserwuje się również w Unii Europejskiej, gdzie w 1995 r. otrzymano ok. 7 mln ton suchych osadów ze ścieków komunalnych. Według oceny przygotowanej przez ekspertów z Unii Europejskiej, podana ilość wzrosła do 12 mln ton w 2005 r.^{3, 4}. Ilość osadów produkowanych w oczyszczalniach stale wzrasta. Przyrost jest głównie efektem modernizacji starych i budowy nowych oczyszczalni ścieków z technologią podwyższonego usuwania związków biogennych.
Osady (zarówno wstępne, jak i nadmierne) łatwo zagniwają, zawierają bakterie i pasożyty chorobotwórcze oraz wyróżniają się nieprzyjemnym odorem. Względy estetyczne, epidemiologiczne oraz prawne wymuszają konieczność ich bezpiecznego zagospodarowania. Koszty przeróbki osadów w oczyszczalniach ścieków wynoszą ok. 40 – 50% całkowitych kosztów oczyszczalni (inwestycji i ogólnych kosztów rocznych)⁵. Możliwości przetwarzania (zagospodarowania) osadów ściekowych stanowią wypadkową wynika...